Kiki #11: ‘Zijn ogen glijden over mijn borsten en billen’

Kiki Faber (25) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op VIVA.nl/Kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Zondag

De oefenruimte van Stijns band zit ergens op een industrieterrein. Ik fiets langs een heleboel naargeestige loodsen voordat ik de juiste plek heb gevonden. Ik ben ongelooflijk nerveus – een eerste date of sollicitatiegesprek is er niets bij. Voor ik naar binnenloop, haal ik een paar keer diep adem. Overal staan machines, gereedschap en bouwmateriaal, één hoek is vrijgehouden voor de band . Op een oude Chesterfield liggen twee jongens met een biertje in hun hand. Stijn komt overeind en zegt: ‘Dit is Jasper. Een ontzettend goede gitarist, pianist en hij kan ook behoorlijk zingen. Biertje?’

‘Doe maar water.’ Misschien kan ik dat over mijn hoofd gooien want het is ongelooflijk warm. Ik neem plaats op een klapstoel en al snel gaat het gesprek over muziek. Jasper zit op het conservatorium en wil weten of ik ook een opleiding heb gedaan. Ik schud mijn hoofd. ‘Welke stijlen vind je leuk?’ Ik had me op deze vraag moeten voorbereiden. Nu kom ik niet verder dan: ‘Van alles wat. Jonathan Jeremiah, Giovanca, Ed Sheeran… En Beyoncé natuurlijk.’

Hij snuift. ‘Iedereen houdt van Ed Sheeran en Beyoncé. Heb je eerder in een band gezongen?’ ‘Telt de schoolband ook?’ Dat antwoord bevalt hem blijkbaar ook niet, want hij gaat steeds chagrijniger kijken. ‘Bespeel je dan een instrument?’

‘Eh nee,’ zeg ik zacht.

‘Ik denk dat ze gewoon wat moet gaan zingen,’ zegt Stijn. ‘Kom Kiki, laat je eens horen.’ Hij pakt zijn gitaar en begint het intro van Wild hearts can’t be broken van Pink te spelen. We hebben dit nummer afgesproken en afgelopen dagen heb ik er enorm op geoefend. Ik zet niet goed in, en ik zie Jasper zuchten. Niet op hem letten, houd ik mezelf voor. Ik sluit mijn ogen en zing. Eerst hou ik het klein, maar in het laatste couplet leg ik er alles in wat ik heb. ‘You cannot deny me. My freedom is burning.’ Na de laatste toon kijk ik Jaspers kant op. Hij klapt in zijn handen en zegt: ‘Man, het kippenvel staat op mijn armen. Waanzinnig goed! Kom maar een paar keer met de band repeteren. Dan kijken we of er een klik is.’ Ik ben zo blij dat de tranen in mijn ogen springen.

Maandag

Naakt lig ik te woelen in mijn bed. Niet alleen omdat het verschrikkelijk warm is, maar ook omdat Jasper zegt dat hij optredens gaat regelen. Misschien worden we wel beroemd! Dan hoef ik niet meer tussen de fossielen op kantoor te zitten maar sta ik te shinen op een podium. Ik zie voor me dat ik handtekeningen zet, in een limo rondgereden word, interviews geef… Inmiddels ben ik zo klaarwakker dat ik er maar uit ga. Ik trek een hemdje en string aan, pak een glas water en loop naar het terras. ‘Warm, hè.’ Kees schommelt in de hangmat. Zijn ogen glijden over mijn borsten en billen en dan zegt hij met een hese stem: ‘Kom je bij me zitten?’

Heb jij Kiki’s vorige column(s) gemist? Lees ze hier allemaal terug.

Beeld: Frederique Matti

https://www.magazine.nl/abonnement/viva