Kiki #124: ‘Ik sluit mijn ogen zodat ik alleen nog het ritme en zijn lichaam voel’

Kiki Faber

Kiki Faber (27) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – woont in Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook:
Kiki #123: ‘De hele avond zeg je niets tegen me! Vind je het gek dat ik dan niet geil ben’

Zaterdag

Tropisch is het thema van het feest van Anouk en Willem en sommigen hebben er veel werk van gemaakt. Ik zie een rokje van plastic bananen, en iemand die rondloopt in een zwemband met een flamingokop erop. Kees draagt een korte broek met palmbomenprint, ik heb als tropische touch enorme ananasoorbellen in. Op het balkon staan we te kletsen en aan mojito’s te lurken als de muziek plotseling stopt en Willem  roept om stilte. Nieuwsgierig lopen we de woonkamer in. ‘We willen jullie graag wat vertellen,’ zegt Willem. ‘En dat is… tromgeroffel… dat we in het voorjaar ouders zullen worden! We zijn over the moon!’ Hij slaat zijn arm om Anouks schouders en kijkt haar aan alsof ze de meest perfecte persoon op aarde is. Keek Kees maar weer eens zo naar mij. Echt geweldig gaat het niet tussen ons. We zitten in zo’n naargeestig patroon van ruzie en weer goedmaken, ruzie en weer goedmaken. Ik denk dat de oorzaak is dat we allebei niet lekker in ons vel zitten. Kees vindt zijn werk in het tuincentrum maar matig leuk. Hoe vaak hij me wel niet heeft verteld dat hij planten verkoopt aan stupido’s die nog geen geranium van een viooltje kunnen onderscheiden. Zijn droom een eigen café te beginnen is heel ver weg. En ik? Van de week hadden we een optreden in een park. Een man of veertig zat zittend op het gras naar ons te luisteren, en vooral met elkaar te kletsen – op afstand. Dat is echt een totaal ander vibe dan wanneer ze voor je neus uit hun dak staan te gaan. En dan heb ik het nog helemaal niet over de kwestie woonruimte. De kamer waar ik afgelopen week ging kijken was zo klein dat ik er alleen in bed in kon zetten. Er was wel een gemeenschappelijke ruimte, maar ik wil niet steeds met vreemde mensen aan de thee. Ik wil iets voor mezelf.

De muziek is weer hard gezet en Kees zegt: ‘Kom, we gaan dansen!’ Zo tof dat hij van dansen houdt, én er heel goed in is. Wanneer een klassieker van Drake klinkt, grijpt hij me bij mijn heupen en zingt zacht in mijn oor: ‘Just hold on, we’re going home.It’s hard to do these things alone.’ Ik sluit mijn ogen zodat ik alleen nog het ritme en zijn lichaam voel en zijn zweet ruik. Lik aan zijn oor,  pak zijn harde kont vast. Dan zoent hij me, nat, gepassioneerd. ‘Laten we hier weggaan,’ zegt hij.

We zwaaien naar Anouk en Floor – die een behoorlijk aangeschoten indruk maakt – en even later staan we buiten. Mijn fiets staat tegen een muurtje. Wanneer ik  ‘m van het slot haal, gaat hij achter me staan en drukt zijn onderlijf tegen mijn kont. ‘Je maakt me gek met je lekkere lijf,’ hijgt hij. Ik voel zijn pik tegen mijn billen duwen.  Ik draai me om en we zoenen, grijpen, voelen tot mijn fiets met veel lawaai op de grond klettert. Daar moeten we allebei keihard om lachen.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief