Kiki #152: ‘Vind het niet erg grappig dat ik bij hem nog nooit een orgasme heb gehad’

Kiki Faber

Kiki Faber (27) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – woont in Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook:
Kiki #151: ‘Als het in bed zo blijft, denk ik niet dat het tussen ons gaat werken’

Vrijdag

Door motregen fiets ik naar Alexadro, terwijl ik bedenk ik hoe ik hem kan vertellen dat ik het in bed maar matig leuk vind. Gisteravond heb ik er ongeveer een uur met Mia over gebeld en zij vond de non-verbale methode de beste optie.  ‘Leg zijn hand op de juiste plek,’ zei ze, ‘en als je dan kreunt en zucht, weet hij dat hij goed bezig is.’ Maar ik vind luidruchtig hijgen niks. Dat doe ik eigenlijk nooit en daarnaast ben ik bang dat ik overkom als een tweederangs pornoactrice of dat hij zich rot schrikt. Ik denk dat we erover moeten praten, maar wanneer dan? Als we aan het seksen zijn? Of kun je zo’n onderwerp beter boven een bord spaghetti te tackelen? En wat zeg ik dan? Als ik me voorstel dat hij tegen mij zou zeggen dat ik maar een matige minnares ben, word ik misselijk. Misschien moet ik het positief houden, en hem in bed luchtigjes tips geven of er een grapje van maken. Alhoewel ik het niet erg grappig vind dat ik bij hem nog nooit een orgasme heb gehad.

Het is bijna drie kwartier fietsen van mijn werk naar Alexandro en als ik bij hem aanbel weet ik honderd procent zeker dat mijn haar als een dweil zit. De deur gaat open en ik loop naar boven. In het trappenhuis ruikt het heerlijk. Ik hoop dat Alexandro zo lekker aan het koken is, maar het kan natuurlijk ook een van zijn huisgenoten zijn. Hij deelt het appartement met een jongen die veel bij zijn vriend is en corpsbal die vaak blowt. Op de gang staat hij me op te wachten. Wat ziet hij er goed uit in zijn knalgele sweater en groene trainingsbroek. ‘Hi, lieffie,’ zeg ik. ‘Ben jij het die…’

‘Finn is hier,’ fluistert hij. ‘Hij kwam zomaar langs. Ik heb je geappt en je een paar keer proberen te bellen, maar je nam niet op.’

‘Mijn telefoon is leeg.’

‘Ik denk dat je beter naar huis kunt gaan. Ik heb nu maar gevraagd of hij wil blijven eten.’ Ik ben zo teleurgesteld dat de tranen in mijn ogen schieten. Hij slaat zijn armen om me heen en zegt: ‘Hé, ik vind het ook rot maar ik wil Finn niet nu ermee confronteren dat jij en ik wat hebben. Ik maak het goed met je, echt waar.’ Hij zoent me, loopt weer naar binnen en ik hoor hem tegen Finn zeggen: ‘Oh, het was iemand van het Rode Kruis die me een soort abonnement wilde aansmeren. Ik heb ‘r afgepoeierd.’ 

Als ik weer naar huis fiets, voel ik me zo ontzettend rot. Bij een supermarkt maak ik een stop en daar koop ik kant-en-klaar lasagne, patatje joppie-chips en Caramel Chew Chew-ijs. Allemaal dingen die ik normaal van mezelf niet mag eten. Thuis eet ik alles achter elkaar op omdat ik het heb verdiend, vind ik. Wel jammer dat ik me daarna zo vies voel.  

 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief