Kiki #32: ‘Ik loop op hem af en omhels hem van achteren’

Kiki Faber (25) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #31: ‘Ik stap uit bed en ram zijn deur keihard achter me dicht’

Zaterdag

Het optreden ging goed, maar echt genoten heb ik er niet van omdat ik steeds in mijn hoofd zat met die ruzie met Kees. Sindsdien heb ik hem niet meer gesproken. Misschien niet zo vreemd omdat hij donderdag moest werken en ik gister een repetitie had, maar ik had verwacht dat hij wel iets van zich liet horen. Al was het maar een like op Insta. Het busje van de band rijdt mijn straat in en ik kijk meteen of ik licht zie branden op onze etage. Pikdonker. Zie je wel, is hij er weer niet. Hij zit natuurlijk in een café met een graatmager langbenig meisje dat nooit zeurt.
Alle bandleden geef ik een hug, ik stap uit en loop met loden voeten de trap op. Wanneer ik de deur van mijn kamer openmaak,  hoor ik een geluid in de keuken. Er brandt geen licht. Muizen? Een inbreker? Uit mijn tas hal ik een optreedpump met naaldhak om die als wapen te gebruiken. Kom maar op, ik lust je rauw. Ik sluip naar de keuken en zie een gestalte aan tafel zitten. Met geheven pump loop ik erop af. ‘Hallo?’

‘Tering! Wat laat je me schrikken.’ Het is Kees, en hij heeft te veel gedronken – ik hoor het aan zijn stem. ‘Ik heb op je gewacht. Hebben ze je weer allemaal met hun ogen staan uitkleden?’

‘Waar heb je het over?’

‘Al die mannen. Je had toch een gig?’

‘Doe niet zo stom.’

‘Ik haat ze allemaal. Ja ja, ik weet het. Ik ben een rotzak aan wie je niets hebt.’

Het klinkt als lotzak, de r lukte blijkbaar niet meer.  ‘Dat ben je niet, Kees.’

‘Wel. Dan gedraag ik me als een hufter maar dat komt gewoon omdat ik zo bang ben je kwijt te raken. Weet je, niemand blijft bij mij. Iedereen gaat altijd weg. Jij uiteindelijk ook. En dan denk ik: ik kan maar beter zelf opstappen voordat jij dat doet en ik daar kapot aan ga.’

‘Oh Kees.’ Ik loop op hem af en omhels hem van achteren. Ik ruik zijn adem, volgens mij heeft hij whisky of zoiets gezopen, en ik voel dat zijn wangen vochtig zijn. Heeft hij gehuild? Misschien niet zo handig om te vragen. Ik pak zijn hand en zeg dat hij met me mee moet komen. In mijn kamer help ik hem met uitkleden en dan gaan we dicht tegen elkaar aan in bed liggen. ‘Ik ben te dronken. Mijn pielemuis doet niets meer.’

‘Weet ik toch.’ Ik sla mijn arm om hem heen en kijk hoe hij in slaap valt. Ik hou zoveel van hem.

Donderdag

Floor ziet er waanzinnig seventies uit in haar flared jeans. Even verderop aan de bar zit een jongen naar haar te staren, maar ze is niet geïnteresseerd. We drinken een biertje en ik vertel haar over Kees en mij, dat we steeds dichter naar elkaar toe groeien en ik zeker weet dat hij door de liefde zal veranderen. Ze antwoordt niet maar kijkt me verbaasd aan.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.