Kiki #64: ‘Het is een pittige lijst en ik voel me klein worden – ongeveer formaat smurf’

column kiki

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #63: ‘Weet ze wel hoeveel ellende ze aanricht?’

Vrijdag

Nerveus neem ik tegenover Michael plaats die er door zijn grijze pak nog baziger uitziet dan normaal. Vandaag gaan we het hebben over mijn functioneren, een gesprek dat al twee keer is verzet. Om te verbloemen hoe zenuwachtig ik ben, glimlach ik blij. Misschien zelfs een beetje hyper.

Hij schraapt zijn keel. ‘Om met de deur in huis te vallen; ik ben niet erg tevreden over je werk.’ Vervolgens noemt hij alles op wat de afgelopen weken verkeerd is gegaan. Het is een pittige lijst en ik voel me klein worden – ongeveer formaat smurf.  ‘Ik vraag me af of je sowieso geïnteresseerd bent in deze baan. Hoe moeilijk is het om het juiste tijdstip in de agenda te zetten? En dan je kleding. Je kunt toch geen cliënten ontvangen in een kort broekje?’ Hij wacht niet op mijn antwoord maar vraagt: ‘En wat ga jij hieraan gaan doen?’ Ik zeg van alles wat in mijn hoofd opkomt, net zo lang tot hij flauw glimlacht. Dan staat hij op om de deur voor me open te houden. ‘Je krijgt nog een maand de tijd om te laten zien wat je in je mars hebt.’
Als ik weer op mijn plek zit, voel ik me trillerig en een beetje misselijk. Het liefst ging ik meteen in mijn bed liggen met het dekbed over mijn hoofd, maar ik moet nog drie hele lange uren blijven. Kees appt vanaf zijn werk hoe het ging, en ik stuur hem een paar huilende smileys. 

Thuis maak ik een grote GT, en ga op het balkon zitten met Kylie op schoot. Ik probeer niet meer te denken aan Michael, maar de woorden ‘onhandig’ ‘incompetent’ en ‘ongeïnteresseerd’ stuiteren door mijn hoofd. Het liefst belde ik mijn moeder, maar die heeft het vast te druk met het afwenden van een scheiding. En met Floor heb ik nog steeds ruzie. Mijn tranen druppen op Kylies vacht en daarom ze springt van mijn schoot af. 
‘Wat is er met jou?’ Met haar grote lichtgrijze ogen kijkt Roos me aan.

Ik haal mijn neus nogal luidruchtig op en zeg dan: ‘Oh niks. Of alles. Het is gewoon kut.’ Ze luistert naar mijn verhaal over Michael en zegt dan: ‘Maar wil je daar wel werken? Zo’n verzekeringskantoor lijkt me eigenlijk niks voor jou. Ik had me jou altijd voorgesteld in een veel creatiever beroep.’

Van die gedachte kikker ik op. Misschien moet ik ook wel iets heel anders gaan doen, maar wat dan?

Zaterdag

Ik word wakker doordat Kees zijn lichaam tegen me aanvouwt en naar mijn borst grijpt. ‘Wat ben je toch een lekker ding.’ Zure bieradem.

‘Ik wil slapen,’ kreun ik.  Maar hij heeft andere plannen. Hij knijp in mijn borst, laat zijn hand glijden over mijn buik, wurmt ‘m dan in mijn slip. ‘Hou daarmee op. ’

Opdringerig duwt zijn pik tegen mijn billen. ‘Kom op nou, heel even maar. ‘ 

En dan ben ik er klaar mee. Ik stap uit bed, ruk het dekbed van hem af en zeg vol ingehouden woede dat hij naar zijn eigen kamer moet gaan. Hij kijkt me lodderig aan, mompelt ‘Sorry hoor,’ en vertrekt dan. Wat is hij irritant als hij teveel heeft gezopen!