Kiki #72: ‘Floor vind ik in bed. Wasbleek en ze ruikt naar zuur zweet’

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #71: ‘Heb je dan geen zin om zo’n trio een keer in het echt te beleven?’

Woensdag

Het centrum is vergeven van zweterige Italianen en daarom fiets ik naar het oosten. Dat voelt een beetje als vakantie omdat ik er nooit kom. In een straat met leuke terrassen zet ik mijn fiets op slot. Jammer dat ik geen geld heb, want bij een plantenwinkel zie ik een vleesetende hangplant die Kees zeker prachtig had gevonden. Ik loop een winkeltje in waar ze tweedehandskleding verkopen, je haar kunt laten knippen en koffie drinken. Achterin de zaak vouwt een kapster aluminiumfoliestroken om het haar van een vrouw. Als ik door een rek met tweedehands jurkjes blader komt een meisje met roze dreads vragen of ze me kan helpen. ‘Ik zoek iets waarin ik kan optreden,’ zeg ik.

‘Ik ken jou!’ zegt ze. ‘Man, wat kun jij goed zingen. Respect.’ Ik voel me rood worden tot in mijn haarwortels en probeer iets zinnigs te antwoorden maar dat is niet nodig. ‘Ik weet precies wat je zoekt!’ Ze loopt naar een rek, pakt een jurk, grijpt verderop nog wat kledingstukken en wijst me dan de kleedkamer aan. Het eerste jurkje zit te strak om mijn borsten, maar het tweede is een topper. Wanneer ik mezelf van alle kanten in de spiegel bekijk, zegt het meisje: ‘Dit is ‘m helemaal. Als je ze niet plat krijgt met je stem, dan lukt het wel met deze jurk.’

Maar van het prijskaartje schrik ik behoorlijk. ‘Nee sorry,’ zeg ik. ‘Ik vind ‘m heel mooi maar een paar weken geleden heb ik mijn baan opgezegd en ik heb nog niets nieuws.’

‘Wat zoek je?’

‘Eigenlijk weet ik het niet. Ik ben me nog aan het oriënteren.’

‘Wij hebben iemand nodig voor een paar dagen in de week.’

Mijn hart slaat een slag over. ‘Ik ben heel klantvriendelijk. En ik hou van kleding. En koffie zetten kan ik als de beste. En het lijkt me hier hartstikke leuk. Neem mij!’

Ze lacht. ‘Kom maar een middagje proefdraaien om te kijken of het wat voor je is. Wanneer kun je?’

Zondag 

Normaal is Floor behoorlijk breedsprakig per Snap, maar sinds ze uit het ziekenhuis is heb ik alleen ultrakorte apps gekregen.  Daarom ga ik vandaag eens bij haar langs. Ik bel aan en wacht. Ik bel weer aan en wacht. Vreemd dat ze niet opendoet want ik kan me niet voorstellen dat ze ergens naartoe is aangezien ze van die operatie moet herstellen. Gelukkig heb ik haar sleutels en ik laat mezelf binnen. In haar appartement is het doodstil en het stinkt er naar vuilnis. ‘Floor? Floor!’ roep ik en loop de woonkamer in. Zo’n opgeruimd type ben ik niet, maar hier schrik ik zelfs van. Overal vieze borden, kopjes en kledingstukken, op de bank een hoopje dekens, stapels papieren, een opengeklapte laptop. In de keuken is het minstens zo erg. Om de boel te luchten zet ik de balkondeur open. Floor vind ik in bed. Wasbleek en ze ruik naar zuur zweet. ‘Wat doe jij nou hier?’ zegt ze. ‘Ik heb enorme hoofdpijn.’       

Lisa woont in Limburg, maar is stiekem een echte Brabantse. Ze houdt van gekke trends en haar guilty pleasure is foute, Nederlandstalige muziek. Een grote droom is dan ook om een keer naar de Toppers te gaan, maar tot die tijd moet ze het doen met haar slechte afspeellijst op Spotify. Voor VIVA schrijft ze over het laatste nieuws op het gebied van entertainment, series, reizen, seks, films en boeken.