Kiki #74: ‘Het lijkt wel of er overal benen zijn, graaiende handen, vochtige lippen, zachte monden’

Kiki Faber

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #73: ‘Dinges, maak jij die koffie voor haar?’ Het duurt even voordat ik besef dat ik dinges ben’

Donderdag

Die hand om mijn borst, is die van Kees of van het meisje? Ik weet het niet. Het lijkt wel of er overal benen zijn, graaiende handen, vochtige lippen, zachte monden. Met zijn drieën liggen we op Kees bed, het dekbed vertrapt aan het voeteneind. De muziek en geroezemoes van het feest overstemmen alle andere geluiden. Nauwelijks verlichting, alleen een schemerlampje waardoor onze lichamen een oranje gloed krijgen. Nu zoen ik met het meisje. Haar mond zacht, haar huid fluwelig en ze heeft kleine stevige borsten met uitstekende tepels die waarschijnlijk door alle beha’s heen priemen. Kees staart naar ons met inktzwarte ogen, zijn hand om zijn pik en de andere laat hij in mijn vagina glijden. ‘Laat mij eens?’ Nu zoent hij haar, vervolgens mij weer, en dan trekt ze een spoor van kusjes naar mijn navel, en nog lager. Als ze me tussen mijn benen aan het likken is, gaat Kees op zijn knieën achter haar zitten om haar te neuken. Ik voel me raar, of ik naar een film kijk waarin ik zelf meespeel.

Wat doe ik hier? Hoe ben ik hierin verzeild geraakt? Vind ik dit wel leuk? Mijn hart bonst als een razende. ‘Sorry hoor,’ zeg ik tegen het meisje en ik duw haar hoofd opzij. Ik wil nog maar een ding en dat is zo snel mogelijk uit deze tweederangs porno verdwijnen. Van de vloer pak ik mijn jurkje, trek die aan en loop zo snel mogelijk naar mijn kamer. Daar zit een stel op mijn bank te vozen.  ‘Uit mijn kamer!’  Als ze niet meteen opstaan, gil ik: ‘Opgerot! Nu! Ga maar naar je eigen huis!’ Zodra ze de deur uit zijn, draai ik die op slot, en dan laat ik me op bed vallen. Ik heb een waanzinnige dorst maar ik ga pas weer mijn kamer uit als iedereen weg is. Gelukkig staat er op mijn nachtkastje nog een half leeg glas water. Dat drink ik op en dan doe ik mijn ogen dicht. Ik hoop dat als ik wakker word, dit allemaal niet gebeurd blijkt te zijn. 

Zondag 

Op de wc heeft iemand overgeven in het wasbakje en de keuken staat vol lege glazen, flessen, en chipsverpakkingen. Wat een bende, het kost zeker een halve dag om dat op te ruimen. Eerst maar koffie met een paracetamolletje want ik heb een knallende hoofdpijn. Ik spoel een kopje schoon als Kees de keuken inloopt, in een vrolijke knalrode bloemenonderbroek en met zijn haar overeind. ‘Waar is ze?’

‘Amélie is al uren geleden naar huis vertrokken. Waarom ging je nou opeens weg?’

Plotseling ben ik zo ontzettend kwaad op hem. Kijk hem daar staan met zijn semi onschuldige smoelwerk. ‘Ik had geen zin meer in een trio. Dat had ik sowieso al nooit, en dat wist jij ook! Jij hebt mij erin gekletst met je pilletjes. Heb je lekker met haar geneukt?’

‘Dat is niet eerlijk! Je was er zelf bij, en ik heb je nergens toe gedwongen.’

‘Oh, houd toch op!’ Ik gooi het koffiekopje naar zijn hoofd. Tegen de muur spat het uit elkaar.