Kiki #77: ‘Plaats: keuken. Tijdstip: 20.00. Onderwerp: relatie’

column kiki

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #76: ‘De hele nacht heb ik voor me gezien hoe Kees met dat meisje zoende en neukte’

Woensdag

Plaats: keuken. Tijdstip: 20.00. Onderwerp: relatie. Zakelijker kan een afspraak niet zijn. Na mijn werk heb ik gedoucht, en een jeans en t-shirt aangetrokken. Geen mascara want als ik ga huilen – iets wat ik koste wat kost wil vermijden, maar je weet het nooit – krijg ik van die panda-ogen.  Kees wacht al op me, benen voor zich uitgestrekt, biertje in de hand. Ik ga tegenover hem zitten en sla mijn armen over elkaar. ‘Dus… Waar wil je het over hebben.’

Moeilijk gezicht. ‘Hoe vind jij het tussen ons gaan?’

‘Kut,’ antwoord ik. ‘Ik spreek je nauwelijks.’

Hij wrijft met zijn vinger over de flessenopening wat een vreemd zoemend geluid geeft dat op mijn zenuwen werkt. ‘Ik kan maar beter eerlijk zijn, ik vind het ook niet goed gaan. Ik denk dat mijn gevoel voor jou is veranderd. Sorry.’

Zielige hondenblik.
De woede vlamt door me heen en ik kan niet laten om sarcastisch op te merken. ‘Was dat voor of nadat je met Amélie naar bed ging.’

Hij zucht. ‘Jemig, Kiek. Ik weet het ook allemaal niet. Ik merk alleen dat het tussen ons niet meer werkt. Jij bent de hele tijd kwaad op me en alles wat ik zeg of doe is verkeerd.’

‘Niet alles, hoor. Waar ik vooral kwaad over ben is dat jij me een pilletje gaf en me toen in de armen van die Amélie duwde. Ik had al eerder gezegd dat ik geen trio wilde, maar jij wilde per se je fantasie uitleven. Of zocht je een excuus om het met haar toe doen? Hoe staat het er eigenlijk voor tussen jullie? Heb je nu een relatie met haar? Ben je verliefd?

‘Ik weet niet wat ik precies voel en daarom denk ik dat wij er in elk geval beter mee kunnen stoppen.  Dat is eerlijker naar jou toe, denk ik.’

Ik sta op. ‘Goed. Prima. Wat jij wil.’ Ik loop naar mijn kamer en ram de deur zo hard dicht dat Kylie, de kat, van schrik van de bank valt. Ik stort op mijn bed, leg een kussen op mijn hoofd om het geluid te dempen en begin keihard te huilen. Waarom houdt hij niet meer van me? Is die Amélie dan zoveel knapper of leuker? Ze heeft veel kleinere borsten dan ik, maar over die van mij heb ik hem nooit horen klagen. Wat moet ik zonder hem? Dadelijk is die meid steeds hier en staan ze elkaar te bepotelen waar ik bij ben. Dat lijkt me verschrikkelijk. Hoe kan zijn gevoel voor mij nou zomaar weg zijn? Hoe kan dat nou?

Donderdag

Van het huilen heb ik zulke dichte ogen overgehouden dat ik ze vanochtend nauwelijks open kreeg. Daarom fiets ik met een grote zonnebril naar mijn werk, ook al is het zwaarbewolkt. Noëlle geeft me een latte, luistert naar mijn verhaal en laat me dan in het hok kleding strijken, een saai klusje dat je lekker in je eentje kunt doen. Even later tikt Jackie op mijn schouder. Ik zet me schrap voor een kutopmerking, maar tot mijn verbazing zegt ze:  ‘Mannen zijn allemaal rotzakken. Nou, kom maar bij me in de stoel zitten, dan kalefater ik je koppie even op.’