Kiki #79: ‘Dat is nou niet bepaald de reactie van Kees waarop ik had gehoopt’   

Kiki Faber

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Zondag

‘Ik wist niet dat je zou langskomen,’ zegt mijn moeder. Geen knuffel maar dat komt misschien doordat ze in de tuin aan het werk is en haar handen vol aarde zitten.
‘Is papa er niet?’

‘Nee.’ We lopen de keuken in en ik ga aan de tafel zitten waaraan ik jarenlang huiswerk heb gemaakt en liters thee heb gedronken met vriendinnen. ‘Hoe gaat het in die winkel. Vind je het leuk werk?’ vraagt ze terwijl ze haar handen inzeept. 

‘Ja hoor. Maar wat ik je vertellen wil, is dat mijn relatie met Kees voorbij is.’ Ik bijt op mijn lip om niet in tranen uit te barsten. 

Zonder zich om te draaien, zegt ze: ‘Oh, er komt wel weer een ander vriendje. Ik vond die Kees ook niet echt bij je passen. Toen hij met kerst hier was, had hij zo’n raar overhemd aan.’ Op slag ben ik geïrriteerd: raar overhemd? Waar heeft ze het over? Ik wil haar arm om me heen, een rol keukenpapier vol janken en troostende woorden horen.  Ik doe nog een poging: ‘Ik ben er anders behoorlijk kapot van.’

 ‘Oh ja?‘ Wazig kijkt ze me aan. ‘Nou, dat gevoel gaat wel weer voorbij, hoor. Ik zou me er niet al te druk over maken.’

Ze geeft me een kop koffie en begint vervolgens over de man van een kennis van de tennisbaan die een of andere gruwelijke darmkanker heeft. Kwaad denk ik: natuurlijk is dat veel interessanter dan het gebroken hart van je dochter. Ik was van plan de hele dag bij mijn ouders te blijven, maar na een uur loop ik alweer richting station.    

Donderdag

Na een moeizame repetitie – Jasper stond erop stond dat we een nieuwe song van hem gingen instuderen – sta ik met Finn te kletsen. ‘Heb je zin om bij mij wat te drinken?’ vraag ik. Vanavond hoeft Kees niet te werken en ik ben benieuwd hoe hij  reageert als ik kom aanzetten met een andere jongen. 

 ‘Ja, dat is goed. Eh, leuk! ’ Finn wordt rood tot zijn haarwortels. Hopelijk is hij niet heimelijk verliefd op me.
Tijdens het fietstochtje worden we overvallen door een hevige stortbui waardoor we doornat aankomen. Kees’ fiets staat voor het rek dus hij is inderdaad thuis. Het kan niet beter. Ik geef Finn een handdoek en kleed me om in een ultrakort kimonootje. Met een biertje gaan we aan de keukentafel zitten. Om al zijn grapjes lach ik zo hard dat Kees het wel moet horen. En ja hoor, even later loopt hij de keuken in. ‘Er is iets blijkbaar nogal leuk. Hé Finn, jij hier?’ Ze geven elkaar een boks. ‘Hoe is het met de band?’

Finn gaat los over Jaspers ideeën en Kees pakt er ook een biertje bij. Het wordt mij allemaal veel te gezellig. ‘Zullen we naar mijn kamer gaan?’ vraag ik. ‘Met zijn tweeën?’

Onmiddellijk springt Finn op. Kees slaat op zijn schouder en zegt: ‘Ik zie je wel weer, man.’ Dat is nou niet bepaald de reactie waarop ik had gehoopt.