Kiki #88: ‘Waarom ging je zo tekeer tegen je moeder?’

Kiki Faber

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook:
Kiki #87: ‘Het gaat echt niet goed met mijn moeder’

Zondag

Geen seks gehad met Jason, omdat ik halverwege in slaap was gevallen. ‘En ik vind het niet geil om het met iemand te doen die in coma ligt,’ zei hij. Toen greep hij mijn rechterborst en begon aan mijn tepel te prutsen. Of ik een apparaat was dat hij daarmee aan de praat probeerde te krijgen. Ik wist niet hoe snel ik uit bed moest komen. Ik zocht mijn kleren bij elkaar (trui bij de bank, beha naast de wc, WTF?!), kleedde me aan en vertrok. Het was half zes ’s ochtends toen ik naar Mia liep, en ik bedacht dat ik wel heel ver heen moet zijn geweest. Jason! Hij stond er op de middelbare om bekend dat hij wel eens een levende worm had opgegeten. Die zulke erge zweetvoeten had dat er na de gymles een zuur aroma om hem heen hing. Wat ging er in me om?
Ik moest wel vier keer aanbellen voordat Mia opendeed, met een gekreukt hoofd en in een t-shirt en string. ‘Waar was je?’ vroeg ze. ‘Ik heb je tig snaps gestuurd.’

‘Dat wil je niet weten,’ antwoordde ik. ‘Mijn telefoon was leeg en ik heb waanzinnige hoofdpijn.’

‘Vertel het straks maar,’ zei ze. ‘Eerst nog even slapen.’
Ik spoelde twee paracetamollen weg met een glas water, kleedde me uit en ging naast haar in bed liggen. Pas om half een werd ik wakker.    

Dinsdag

Het regende vandaag zo’n beetje continu en dat betekent dat er weinig klanten in de winkel waren. Het gekke is dat ik daarvan vermoeider raak dan van een hele dag doorpakken. Nadat ik de winkel heb afgesloten, zoek ik bij de supermarkt een kant-en-klare maaltijd uit. Vroeger kwam ik wel eens thuis en dan stond Kees in de keuken iets lekkers voor me te maken, of Roos deelde haar klimaatneutrale kikkererwtenprutje met mij. Gezellig was dat. Ho stop! Niet over nadenken, want ik voel me al niet zo geweldig.
Ik zit voor Netflix een plastic bak magnetroncurry weg te lepelen als mijn vader belt. ‘Waarom ging je zo tekeer tegen je moeder? Het gaat jou niets aan wat zich tussen ons afspeelt.’

‘Behalve dan dat ik jullie dochter ben.’

Hij zucht. ‘Ik weet ook wel dat deze situatie niet ideaal is, maar mama en ik proberen er samen uit te komen. Het heeft gewoon tijd nodig.’

‘Als je maar weet dat ik niet meewerk aan dit achterlijke gedoe. Ik ga straks niet met jullie onder een kerstboom zitten en doen of er niks aan de hand is.’

‘Dan kom je dit jaar niet,’ zegt hij kwaad en hij hangt op.

Ineens heb ik helemaal geen trek meer en ik gooi de rest van de curry weg. Door het keukenraam kijk ik recht in de woonkamer van de overburen. Daar danst een man met in zijn armen een meisje van een jaar of drie, vier door de kamer. Rond en rond en rond gaan ze, en ik vermoed dat het meisje uitschatert van de pret. Ineens voel ik tranen langs mijn wangen lopen. Snel scheur ik een stuk keukenpapier af en veeg ze weg.