Kiki #92: ‘Hij zal nu toch wel over onze onenightstand heen zijn?’

kiki faber

Kiki Faber (27) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – woont in Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook:
Kiki #91: ‘Waar moet ik naartoe als zij haar appartement terug wil?’

Donderdag

Op een pleintje een paar straten verderop verkopen ze kerstbomen. Ik wil geen kniehoog boompje met een paar flutlampjes, maar een echte die naar bos ruikt. Ik kies een mooie uit, betaal en probeer ‘m dan op mijn fiets te sjorren.  Dat lukt niet. de verkoper – type oude shagroker- staat met zijn armen over elkaar toe te kijken waardoor ik het steeds warmer krijg. ‘Moet je vriend niet helpen?’ zegt hij.

‘Het lukt al,’ hijg ik. Met veel gedoe weet ik de boom op mijn fiets naar de volgende straat te transporteren,  maar dan valt ie er weer vanaf. Wat nu? Uiteindelijk zet ik mijn fiets op slot en til de boom met veel moeite naar huis. Daar sleep ik ‘m trap op en de woonkamer in. De bank moet een stuk opzij, waardoor ik een beha vind die ik al tijden kwijt was. Nu komt het lastigste: de boom in een plastic voet vastzetten. Met een hand houd ik de boom tegen terwijl ik met mijn andere de schroef aandraai. Als ie na heel lang prutsen vastzit, lijkt het of ie naar voren valt.  Dit gaat ‘m niet worden. Wie kan me nou eens helpen? Ik scroll door mijn telefoon en denk: Finn! Hij zal nu toch wel over onze onenightstand heen zijn? Ik stuur hem een appje en nog geen kwartier later staat hij in mijn woonkamer met rode wangen van het harde fietsen.  ‘Ik kom even een boompje opzetten,’ grapt hij. Die opmerking heeft hij vast onderweg geoefend, en ik lach of ik het supergrappig vind. Als het ding staat, helpt hij me met de lampjes, slingers en ballen. ‘Biertje?’ vraag ik.

‘Lekker.’ Even later zitten we op de bank te kletsen terwijl we kijken naar de flonkerende lampjes. Die heb ik vorig jaar nog met Kees gekocht. ‘Wat kijk je verdrietig?’ zegt Finn.

‘Oh niks. Wat ga jij eigenlijk doen met de kerstdagen?’

‘Niets bijzonders. Naar mijn ouders, denk ik. En jij?’

‘Ik ook zoiets,’ lieg ik want ik schaam me er een beetje voor dat ik met kerst alleen ben.

Vrijdag

In de winkel komt de ene na de andere klant een jurk uitzoeken voor een feest. Als er even geen klanten zijn, maak ik een babbeltje met Jackie, de kapster. Terwijl ze haren op een hoopje veegt, zegt ze: ‘Ik ben zo blij als die kutkerst voorbij is. En dit jaar helemaal. Mijn zoontje is met mij ex mee naar zijn familie in Turkije en komt pas rond oud en nieuw terug. En mijn moeder zit in een bungalowpark met haar vriend en hun honden. Ze vroegen wel  of ik meeging, maar ik word al depressief bij het idee dat ik in een stapelbed moet slapen. Dus ik zit met een fles wijn voor de tv. En wat ga jij doen?’

‘Niets eigenlijk. Heb je zin om bij mij te komen eten?’

‘Dat vind ik nou een hartstikke leuk idee!’ zegt ze blij. ‘Zullen we samen wat gaan koken?’     

Terwijl ze het ene na he andere gerecht voorstelt, denk ik: wat heb ik gedaan? Ik ken haar nauwelijks. Om eerlijk te zijn ben ik zelfs een beetje bang voor Jackie: ze heeft zo’n grote bek.

Banner