Kiki #166: ‘Hij appt terug: laat maar hoor, wat ben jij een trut’

Kiki Faber

Kiki Faber (27) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – woont in Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Maandag

In de pauze lunch ik met Roos op een terrasje in de zon. Zonder op de menukaart te kijken, bestel ik een broodje kroket. Als ik ontdek dat die maar liefst 10,50 kost, smaakt ie naar zand. ‘Hoe vond je het feest?’ vraagt ze.
‘Heel tof! En wat woon je mooi, dat uitzicht, echt geweldig.’
’Ja, hè. En ik zag dat je een klik had met Lucas?’
Wat moet ik hierop zeggen? Die Lucas weet maar niet van ophouden. Hij stuurt me filmpjes en foto’s, en heeft al twee keer een date voorgesteld. Steeds zeg ik: ‘Nee, sorry te druk, heb al wat anders’, en hij wil maar niet begrijpen dat dat ontmoedigingsbeleid is. ‘Wat is het eigenlijk voor jongen?’, vraag ik.
‘Superlief. Zijn vorige vriendin ging vreemd en daar is hij heel lang kapot van geweest. Ik hoop zo dat hij nu een lief meisje vindt.’ Hint begrepen, maar dat meisje ben ik niet.

Donderdag

Vanwege Joosts gehunker naar contact zit ik in Heleen appartement tv te kijken. Hij ligt op zijn rug en kijkt me verliefd aan. Floor wil ook graag een hond, en dat begrijp ik wel. Het is heerlijk om altijd iemands held te zijn. Gelukkig komt Heleen binnenkort thuis, want Joost wordt zo’n beetje gek van eenzaamheid. Ik ga ‘s morgen en ‘s avonds met hem lopen, ’s middags komt Midas, een neefje van Heleen. Bijna elke dag laat hij op de keukentafel een grappige tekeningetje voor me achter, bijvoorbeeld van Joost die een letter X poept met daaronder de tekst: ‘Arty-farty.’ Of een tekening van een bang kijkende Joost tegenover een hond met een enorme bek, met daaronder ’Bad dog day.’ Ik ga hem steeds leuker vinden, ook al heb ik hem nog nooit gezien. We appen wel, bijvoorbeeld over wie Joost het weekend uitlaat en over hoe het met Heleen gaat, maar persoonlijker dan dat wordt het niet. Op de paar foto’s die hij op zijn Insta heeft gezet, ziet hij er goed uit: olijfkleurige huid, woest haar, beetje een baardje, mooie tanden. Maar dat is zijn etalage-account dus in het echt kan dat nog enorm tegenvallen. Even speelde ik met het idee om een hondenoverleg te organiseren, maar nu Heleen thuiskomt is dat niet meer nodig. Jammer hoor.
Op tv reutelt een talkshow en daarom zit ik ook op mijn telefoon. Like, like, like, en verdomme weer een bericht van Lucas.  ‘Morgen Balinees?’, vraagt hij. ‘Zaterdag kan ook.’

Even nadenken wat ik ga antwoorden. Te druk heb ik al een paar keer gezegd en dat negeert hij gewoon. Het is een beetje raar om over geen klik te beginnen als we hebben staan zoenen. Zal ik zeggen dat er weer een ex in mijn leven is? Of dat ik eigenlijk lesbisch ben maar het een keer wilde proberen met een man? Uiteindelijk app ik eerlijk: ‘Ik heb er gewoon niet zo’n zin in.’

Onmiddellijk appt hij terug. ‘Waarom niet?’

‘Ik denk dat we er niet hetzelfde van verwachten.’

‘Dus jij kunt gedachten lezen? Maar laat maar, hoor. Het hoeft al niet meer. Wat ben jij een trut.’