Kind desastreus voor relatie?

kind en relatie

Het is alweer meer dan een maand geleden dat ik het las op nu.nl. En toch moet ik er nog vaak aan denken. In het artikel stond dat uit onderzoek bleek dat stellen zonder kinderen een betere relatie hebben. Ze voelen zich meer gewaardeerd door hun partner, gaan vaker samen uit, praten meer met elkaar en werken dus ook meer aan hun relatie.

Het deed me denken aan dat proefschrift van Babette Pouwels uit 2011, waarin onderzoek werd gedaan onder 1130 Duitse mannen en vrouwen. De uitkomst: een kind maakt ouders op termijn minder gelukkig. Dit na de eerste twee jaar overigens hoor. Mannen worden blijkbaar ongelukkiger omdat ze meer druk voelen om voor een goed gezinsinkomen te zorgen. Ook hebben ze minder vrije tijd. Voor moeders geldt hetzelfde. Daarnaast doen ze vaak minder interessant werk dan hun partner en verdienen ze minder. Tot slot hebben ze ook nog eens problemen met hun identiteit als moeder, zijn ze bang dat ze niet aan de moederschapsnormen kunnen voldoen. Tja. Ehm. Dus.

Zoals bij alles betrek ik dat natuurlijk meteen op mezelf. Ben ik ongelukkiger nu er kinderen zijn? Doe ik minder interessant werk? Heeft mijn relatie eronder te lijden gehad? Nee. Niet echt. Niet méér in ieder geval.

Ik herinner me nog dat eerste jaar na de geboorte van A1. Ja, toen was het wel even minder. Ik was zo verschrikkelijk onzeker dat ik alles volgens de richtlijnen wilde doen en mijn echtgenoot dacht daar wat makkelijker over. Gevolg: doordeweeks ging het volgens mijn schema en in het weekend gooide hij dat helemaal om, waardoor ik weer in paniek raakte en we ruzie kregen over iets onbenulligs als de fles voor of na het badje.

In het onderzoek uit het artikel van nu.nl stond overigens ook dat vrouwen met kinderen gelukkiger zijn dan mannen met kinderen. Sterker nog: ze blijken de meest gelukkige mensen te zijn. Alleen met die relatie wil het dus niet zo vlotten. En ja, ik ben inderdaad zo veel gelukkiger sinds ik kinderen heb. Het klinkt zo walgelijk cliché, maar ik ben er echt een beter mens van geworden. Geduldiger, zachter en meer relaxed. Met elk kind werd ik weer een beetje blijer, gelukkiger en verliefder (ja, ook dat is cliché).

Inmiddels is nummer drie onderweg en is onze relatie alleen maar sterker geworden. Daar hebben we dus wel even aan moeten trekken. We hebben gepraat, begrip gekweekt voor de ander en elkaar vooral meer ruimte gegeven. Hij vindt het heerlijk om op stap te gaan, ik vind het fijn om overdag eens zonder kinderen te zijn. En al is dat op sommige momenten nog best moeilijk, we doen ons best elkaar die ruimte te gunnen. En het gaat ons met elk kind steeds beter af!

CC foto: vandevelde