Blog Sophie: Knap in het kraambed

Dagboek van een zwangere vrouw: week 38 (lees hier het vorige deel terug)

Oké, nog drie weken. Of vier. Of vijf. Maar dan is ze er ook echt. Ze ligt inmiddels niet meer in stuit. Een klein wonder want ik heb het draaien niet eens gevoeld. Ik kwam ook blatend bij de verloskundige dat ik zo goed het hoofdje kon voelen. Bleken het de billetjes te zijn. Ik kreeg het advies om vooral lekker te blijven schrijven en me niet om te laten scholen tot vroedvrouw. Ha. Ha.

Op de foto
Ook was er tijd voor een fotosessie. Eerlijk gezegd had ik niet zo veel zin, voelde me dik en onhandig en lomp en vet. Maar ja, bij de eerste twee hebben we onszelf ook op de foto laten zetten, dus ik vond dat ik wel moest. Uiteindelijk was ik dolgelukkig met het resultaat. We hebben er weer een paar mooie foto’s van het gezin bij en zelfs ik bleef plakken.fotosessieWe weten ook al het een en ander van voeding en krampjes en dat soort dingen, dus ligt het bakje op de babykamer vol met cinebaby, sudocrème, een thermometer en spuugdoekjes. Ja, we leren telkens bij. Een slab voor zo’n klein prulleke slaat nergens op, dus zijn spuugdoekjes een betere uitkomst (geleerd bij nummer 2). Ook sta ik hier een diepvrieszakje te vullen met appelstroop, om straks een fijn buigbaar kompres voor eventuele hechtingen en/of aambeien mee te koelen (geleerd bij nummer 1).

Lekkerder dan een onderbroek
Voor de aambeien zijn we sowieso al goed uitgerust: pillen en crème liggen al klaar. Ja, daarmee foppen ze me niet meer. En extra grote hydrofiele luiers zijn ook een uitkomst. En wat te denken van die elastische broekjes die in het kraampakket zitten. Ik heb die bij vriendinnen lopen verzamelen, want goh dat zit toch wel een stuk lekkerder dan een onderbroek. Zeker met vijf kilo aan kraamverband erin.

Pronken in een negligé
Het enige wat ik eigenlijk nog moet hebben, volgens mijn moeder dan, is ‘iets leuks voor in het kraambed’. Bij de eerste was het een schotsgeruite pyjama. Volkomen not done volgens mijn familie. Je wilt er toch wel een beetje leuk bij liggen, vonden zij. Bij de tweede schafte ik daarom een leuk pyjamasetje met bijpassend ochtendjasje aan. Maar ook dat was niet wat ze bedoelden. Nee, ik moet in een satijnen negligé op bed gaan liggen pronken. Proest. Ik hoor niet tot het soort vrouwen dat na de bevalling niet meer zwanger lijkt. Nee bij mij vragen ze nog vlot hoelang ik nog moet, als de hechtingen er al lang en breed uit zijn. Ach, het mag mijn pret niet drukken hoor. Over anderhalf jaar ben ik vast in weer in vorm. En dan staat zo’n negligeetje toch een stuk leuker.

CC foto: HeidiWils