Een koude ker(st)mis

Ik heb hem hoor, het kerstgevoel. Tegen wil en dank. Toen ik vanmiddag thuiskwam lag het groene takkenmonster in de woonkamer. Het spoor van kunstnaalden en glitters bracht me op de eerste verdieping van ons huis. Daar stond hij. De grijnzende boosdoener.

Sentimenteel gezemel
Ik troost me met de gedachte dat ik het nog een week heb weten te rekken. De kerstboom ligt troosteloos op de grond. Mijn vriend helpt het kreng in de benen. Nu staat-ie troosteloos in een hoek. ‘Jij mag hem versieren!’ zegt hij enthousiast. Hoera. Ik heb geen hekel aan Kerstmis. Integendeel. Maar waar ik normaal gesproken overloop van sentimenteel gezemel, blijft het op het gebied van Kerstmis nog behoorlijk in gebreke. Het komt gewoon zo rauw op mijn dak vallen.

Nog meer wanstaltigheden
Met enige tegenzin werp ik een blik in de krat met kerstversiering. Afgezien van mijn eigen spiegelbeeld in de ochtend, zag ik nooit zoveel afzichtelijkheid op zo’n klein oppervlak. Lila engelenhaar? Groene glitterdennenappels? Eén ding weet ik zeker. Dit wordt het meest afgrijselijke gedrocht van een kerstboom dat je ooit hebt gezien.

Mijn netvlies krijgt het nog erger te verduren. Terwijl ik een paarse glitterkikker (waar koop je zoiets?) aan een tak hang, zie ik in mijn ooghoek hoe mijn vriend de jolige kuikens met kerstmutsen rangschikt onder de boom. Terwijl hij naar boven loopt om te kijken of we de gelukkige eigenaar zijn van nog meer weerzinwekkende wanstaltigheden, neem ik de kuikens onder mijn arm. In de ambiance van het toilet komen ze vast veel beter tot hun recht.

Kuikens op het toilet
Als ik ’s avonds een bezoek breng aan het toilet, word ik overvallen door een eigenaardig gevoel. Ik word gadegeslagen door een vijftal kuikens met kerstmutsen. Het is haast alsof ze denken: ‘Lekker dan. Wij staan hier omdat we zogenaamd te afzichtelijk zijn voor ieder ander vertrek. Denk je dat jij zo’n mooi plaatje vormt met je broek op je enkels?’ Ik strijk over mijn hart. Vooruit, twee van jullie mogen op de koelkast. Het lijkt wel oorlog, maar hé, vrede op aarde. Kerst doet gekke dingen met een mens. De drie achtergebleven kuikens in het toilet? Een spuitbus met dennengeur doet vast wonderen.

Net als ik besluit dat wat mij betreft de complete kitscherige kermis de boom in kan, zie ik dat het al voor mekaar is. Buiten is het nog licht. Vriend trekt de gordijnen dicht en steekt de stekker in het stopcontact. Oké, hij heeft gewonnen. Ik geef me eraan over. Merry f*cking Christmas.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke