‘Wat een kutkind ben jij!’

Op zondag boodschappen doen, ik vind het een vondst. Enige nadeel van het concept is dat het aandeel ouders met kinderen op zondag aanzienlijk hoger ligt in de supermarkt.

Ik kan niet zo heel goed tegen jengelende kinderen, maar ik kan nog slechter tegen hun geïrriteerde ouders. Robin jengelt niet in de supermarkt, niet omdat het zo’n lief en braaf jochie is, maar simpelweg omdat hij wat te doen krijgt. Hij heeft zijn eigen karretje en loopt zeker niet voor spek en bonen mee, want dankzij zijn karretje hoef ik geen mandje en hij vindt het fantastisch om dingen in z’n karretje te leggen (waarbij ik heel af en toe negeer dat hij er ook iets in legt uit de snoepafdeling dat niet de bedoeling was).

Gejank en gejengel
Dat meisje van vier, gisteren in de supermarkt, had minder plezier. Ze jengelde en huilde, want haar voet deed zeer. ‘Bij jou doet altijd alles zeer als het je uitkomt’ bulderde een man van links. Niet de meest vriendelijke reactie, maar zoiets zie ik mezelf ook nog wel eens zeggen als Robin in de toekomst voor de zoveelste keer pijn veinst om z’n zin te krijgen. Tussen het gejank en gejengel door probeerde ik me te concentreren, ‘ik moet Madame Jeanettes hebben, ik moet Madame Jeanettes hebben’  dacht ik, maar het had geen zin, ik focuste me al op de scène die om me heen ontstond.

Treiteren
Eerst kwam haar vader de hoek om. Een lange magere slungel, met basketballshirt van een bekend merk energiedrankje en z’n pet achterstevoren. Nu mag je niet op uiterlijk afgaan, maar dit, in combinatie met zijn lichaamstaal en stroom aan domme opmerkingen maakte vrij duidelijk dat deze kerel ergens in z’n mentale groei was blijven hangen rond z’n 13e. Het kind jengelde door, en haar vader deed haar na (niet opvoedkundig, maar treiterend) terwijl hij voor haar uitrende zodat zij hem net niet kon bijhouden. Daarna stampte haar moeder de hoek van het schap om, met haar hooggeblondeerde haar met meters uitgroei, een bloemetjeslegging  en een peuk uit haar mond (wat moet je met een peuk in de supermarkt, hij mag niet eens aan!).

Opgevoed!?
Het meisje rende naar haar moeder, maar ma Flodder negeerde haar totaal. ‘Mama! Ik wil iets zeggen!’ zei ze, waarbij ze haar best deed om haar zeurtoon te onderdrukken. ‘Hou op!!!!’ bulderde de vrouw, ‘wat ben je toch een kutkind!’ en ze gaf haar een duw. Mijn mond viel open van verbazing en pure shock en m’n mandje viel op de grond. ‘Ja, en wie denk je dat haar godverdomme zo heeft opgevoed?!!!’ wilde ik schreeuwen, waarbij het scheldwoord van essentieel belang was. Ik wilde het zeggen en ik had de kans, want het geluid van mijn vallende mandje had hun aandacht getrokken.

Ik zei niets. Ik zou misschien even een punt maken, en ander winkelend publiek zou wellicht denken ‘he, he, iemand die er iets van zegt’, maar uiteindelijk zou dat kleine hummeltje daarna alleen nog maar de wind meer van voren hebben gekregen. Dramakoning als ik ben zag ik in gedachte haar verjaardag, kerstmis, sinterklaas, vakanties, of gewone woensdagmiddagen na school, gedwongen om te leven onder het dak van deze klootviolen, van wie ze ongetwijfeld onvoorwaardelijk houdt. Ik werd er misselijk van.

Kinderbescherming
Dit soort dingen laten me maar moeilijk los en ik vraag me altijd af of ik iets had moeten doen. Maar wat dan, vragen of ze even willen blijven staan terwijl ik de kinderbescherming bel? In mijn hoofd probeer ik de situatie beter te maken door me voor te stellen dat het stel gewoon een enorme rotdag had omdat hun ouders waren overleden, ze geldproblemen hadden en de wasmachine stuk was, maar de kans dat dat écht de reden was is klein. Je noemt je kind geen kutkind…nooit. Kinderen geloven namelijk wat hun ouders zeggen.

Eenmaal thuis kwam Robin op me afrennen en ik heb hem een lange, dikke knuffel gegeven (oké, vooruit, en een Kindersurprise). Ik ben geen perfecte vader, verre van zelfs (zo houden wij hele verantwoordelijke komkommergevechten), maar de liefde die je in zo’n kleintje stopt krijg je terug, dubbel, dwars en onvoorwaardelijk en ik snap oprecht niet dat er ook maar iemand is die zo’n wereldkans laat liggen.

Beeld: ilona75 / 123RF Stockfoto