I laf joe, Netflix

Vorige week was ik grieperig. Nu zijn hoofdpijn, een verstopt hoofd en een energieloos lijf nooit heel prettig, maar dit keer kwam het eigenlijk prima uit. Om twee redenen.

1: het regende buiten. Het is toch nét iets minder erg om ziek te zijn als het buiten als een bezetene plenst. En 2: ik had me net aangemeld voor Netflix.

Voor iedereen die deze laatste hype niet heeft meegekregen: deze van origine Amerikaanse dienst zorgt ervoor dat je via je tv/computer/tablet/telefoon films en series kunt streamen. En eindelijk kunnen we hier nu ook in Nederland gebruik van maken. De eerste maand kost het je niks, daarna acht euro.

Ik vreesde dat mijn tv Netflix-loos zou blijven, want ik heb nog een exemplaar met een ouderwets dikke kont. Vast niet geschikt daarvoor, dacht ik. Maar bij toeval ontdekte ik dat ik via mijn Wii het Netflix-kanaal kon downloaden. Beetje jammer alleen dat ik daarop surf via het open wifi-netwerk van één van mijn buren en dat deze negen van de tien keer geen verbinding maakt. Maar gelukkig werkt-ie ook als een tiet op mijn laptop en smartphone.

En dus verveelde ik me tijdens mijn griepje geen moment. Toegegeven, het aanbod van de Nederlandse Netflix is best karig en verouderd vergeleken met het Amerikaanse en Britse, maar er staat genoeg op om me de komende tijd mee te vermaken. Zo keek ik Derek, een BBC-serie gemaakt door Ricky Gervais (bekend van The Office) over een 50-jarige man die werkt in een verzorgingshuis. Derek is geen doorsnee persoontje – hij heeft een soort autisme (wat hij precies heeft wordt niet in de serie uitgelegd) en belangrijker: een hart van goud. Ricky speelt ook de hoofdrol en dit doet hij zó goed dat je aan het eind van de serie echt van Derek houdt. Bijzonder vind ik dat de serie niet alleen gortdroge Britse humor heeft, maar ook ontroerende, serieuze momenten – een combinatie die je niet vaak tegenkomt. Na de laatste aflevering zit wel het liedje ‘Baby monkey‘ in je hoofd – sorry daarvoor, alvast.

Daarna ben ik gelijk begonnen aan Extras, ook met Ricky in de hoofdrol. Al een wat oudere serie, maar zeker niet gedateerd. Het draait om Andy, een filmfigurant die het liefst Hollywood wil veroveren. Hij struint samen met zijn beste vriendin Maggie (Ashley Jensen, Christina uit Ugly Betty) menig filmset af. In elke aflevering speelt een bekende acteur mee in een parodie op zichzelf. Vooral de aflevering met Daniel – Harry Potter – Radcliffe vond ik om te gieren. Een supergrappige serie, ik heb regelmatig hardop zitten lachen. Om deze scene bijvoorbeeld.

Nu staat Orphan Black – over een meisje dat erachter komt dat er heel wat klonen van haar rondlopen – op het programma. De eerste twee afleveringen zijn in elk geval superspannend.

Zijn jullie al aangemeld voor Netflix? En hebben jullie nog kijktips?

Bron beeld: Netflix