Liesbeth Rasker: ‘Opeens wist ik hoe het was om vijftien te zijn’

liesbeth rasker

Schrijver en presentator Liesbeth Rasker (32) woont in Amsterdam met poes Disco. Ze schrijft elke week in VIVA over wat ze meemaakt.

Mocht je het je afvragen: het nieuwste ding waar alle coole mensen zich verzamelen, is Clubhouse. Het is een app die zich het beste laat omschrijven als een plek waar je live podcasts kunt luisteren. Dat doe je in rooms, die worden gehost door een moderator. Er zijn verschillende speakers en in principe kan iedereen een room over elk onderwerp beginnen en kunnen anderen dan gewoon meeluisteren.

Om lid te worden van Clubhouse moet je wel eerst uitgenodigd worden door een bestaand lid, wat ervoor zorgt dat het vooralsnog een behoorlijk incrowd feestje is. Het is nieuw, het is hip, het is exclusief, kortom, het is een hit, en van een vriendin kreeg ik een uitnodiging om erbij te zijn.

De eerste room waar ik inging, was van een vrouw die live voor de hele wereld haar bevalling aan het uitzenden was. Kijkt iemand eigenlijk nog ergens van op tegenwoordig? Ze had vier centimeter ontsluiting, kreeg net haar ruggenprik, 768 mensen, onder wie ik, luisterden mee en het ging nog uren duren.

Er zijn rooms van mensen die in hun bio schrijven hoeveel boeken ze hebben gelezen waarin BILLIONAIR STRATEGIES worden besproken, of HOW TO GAIN AN AUTHENTIC FOLLOWING (op Clubhouse staat veel in capslock).

Ook zijn er rooms waarin hippe Amsterdamse meisjes hun liefdesleven bespreken. Het is op zo’n plek waar ik geheel tegen mijn zin in speaker werd gemaakt, uit totale paniek een heel raar verhaal vertelde en afsloot met een vraag die door de duidelijk hoorbaar geïrriteerde host werd afgekapt, want het was niet het soort vragen dat ze in die room bespraken.

En toen werd me duidelijk wat Clubhouse eigenlijk is: het is het schoolplein. Met bij het hek de blowers, daarnaast de skaters. Voor de trap de mooie maar gemene meisjes, daarnaast de stoerste jongens en bij de kantine de nerds. Iedereen heeft een eigen plek. Gevoelsmatig hoor jij nergens bij en uit angst het verkeerde te zeggen, besluit je maar gewoon om nooit meer te praten en naar de grond te kijken.

Opeens wist ik weer hoe het was om vijftien te zijn. Zo weinig te weten van wie je bent. Dat het lijkt alsof je elke dag opnieuw in een vreemd lichaam wakker wordt. Terwijl voor de anderen alles zo vanzelf lijkt te gaan.

Lees ook
Liesbeth Rasker: ‘Van het idee van een vreemde man in mijn huis verga ik ook bijna van ongemakkelijkheid’

Inmiddels heb ik mijn eerste week op Clubhouse achter de rug. Drie keer heb ik iets gezegd en werd daar drie keer niet tot nauwelijks op gereageerd. Ik denk niet dat dit mijn app gaat worden. Maar mocht je terug gekatapulteerd willen worden naar de brugklas, dan weet je waar je moet zijn.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Beeld: Tom ten Seldam