Liesbeth Rasker: ‘Soms, heel soms, denk ik: kom Lies, probeer eens iets nieuws’

liesbeth rasker

Liesbeth Rasker (32) is journalist en woont met poes Disco drie hoog achter in Amsterdam. In VIVA schrijft ze elke week vol verwondering over haar leven als reislustige single dertiger.

Een probleem waar ik al maanden niet meer mee in aanraking was gekomen, diende zich met het openen van de horeca weer aan. Namelijk de vraag: waar zullen we afspreken? Het grootste deel van het afgelopen jaar waren de locatieopties beperkt tot ‘bij jou thuis’ of ‘bij mij thuis’.
Saai, maar overzichtelijk. Persoonlijk vind ik het waar-zullen-we-afspreken-vraagstuk namelijk ontzettend ingewikkeld. Bijna net zo ingewikkeld als wanneer iemand me iets wiskundigs probeert uit te leggen, zoals dat het delen van breuken hetzelfde is als vermenigvuldigen met het omgekeerde. Of zoiets. Als ik dat probeer te begrijpen, staat m’n gezicht in dezelfde stand als wanneer iemand me vraagt waar we zullen afspreken.
Dat we in eerste instantie alleen buiten mochten zitten, maakte het er allemaal niet makkelijker op. Een terras luistert erg nauw, zeker in de weken dat de weergoden het voorjaar verwisselden met de herfst. Waar zijn goede parasols? Of luifels? Waar zit je een beetje uit de wind? Maar wel met leuk uitzicht? Een heater als het even kan? En dan moet er ook nog leuk publiek zijn, een lekkere kaart, de juiste buurt, leuk personeel – kom er nog maar eens om. Al die verschillende factoren zorgen ervoor dat er veel mis kan gaan. Dan zit je opeens op een winderig terras met slecht getapt bier dat ook nog eens naast een dierenarts blijkt te zitten waardoor je de hele dag zielige dieren in en uit ziet gaan.
Het resulteert er bij mij in dat ik maar naar een handvol zaken ga, en geen benul heb van alle andere geweldige horeca die er ongetwijfeld is. Zo heb ik al dik tien jaar twee ultieme lievelingsplekken, vlak bij mijn huis, aan een mooi plein, die ook nog eens naast elkaar zitten. De één is een kroeg (Hoppe), de ander een grand café (Luxembourg). Het liefst zit ik met een kater van de eerste de volgende dag bij de tweede, en bij allebei is alles altijd perfect. Ik haal er bovendien onmetelijk veel plezier uit om vaste gast te zijn. Toen mijn laatste lange relatie uitging, was een van de eerste dingen die ik regelde dat Hoppe van mij bleef, en dat hij maar naar een andere kroeg moest gaan.

Lees ook
Liesbeth Rasker: ‘Het is vooral de gedáchte aan autorijden die ik eng vind’

Soms, heel soms, denk ik: kom Lies, probeer eens iets nieuws. Dan googel ik me suf op ‘leuke terrassen Amsterdam’ en af en toe levert dat een succes op, dat wil ik best toegeven. Maar vaker denk ik: op mijn plein is het beter. Dus dan zit ik daar weer. Erg voorspelbaar, weinig avontuurlijk, maar diep tevreden. Sommige dingen moet je gewoon niet willen veranderen.

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?