Liesbeth Rasker: ‘Alsof we elkaar al jaren kenden, dronken we die hele bar leeg’

liesbeth rasker

Journalist en reisblogger Liesbeth Rasker (32) woont in Amsterdam met poes Disco en schrijft elke week in VIVA over wat ze meemaakt.

Er was eens, jaren geleden, in een land hier niet ver vandaan, een jongen die via via mijn nummer achterhaalde en me het meest charmante wil-je-met-me-uit-bericht ooit stuurde. Hij had me gezien op Instagram, ik kende hem niet, maar we hadden veel gemeenschappelijke vrienden. Het was zo’n bericht waarvan je meteen denkt: nou oké prins Charming, kom maar op met die witte jurk, beter gaat het niet worden. En ik wil niet eens trouwen. Ten tijde van dit alles was ik echter al aan het daten, ‘maar als dat op de klippen loopt, weet je me te vinden’ was zijn antwoord. Toen het een paar maanden later inderdaad op de klippen liep, stuurde ik midden in de nacht zwaar beneveld een bericht of dat aanbod nog stond – en zo geschiedde dat we een week of wat later naast elkaar aan de bar zaten.

Wat altijd nog wel een dingetje is als je op blind date gaat. Ik herinner me ook gevallen waarbij het op WhatsApp helemaal dikke mik was, maar toen ik hem zag direct wist ‘oh echt nooit van m’n leven’

Het was zo’n date waarbij je na de eerste seconde al weet: wij kunnen het met elkaar vinden. Wat altijd nog wel een dingetje is als je op blind date gaat. Ik herinner me ook gevallen waarbij het op WhatsApp helemaal dikke mik was, maar toen ik hem zag direct wist ‘oh echt nooit van m’n leven’, en dat je dan een beleefde manier moet vinden om je daar weer onder uit te lullen. Maar met hem dus niets van dat al. Alsof we elkaar al jaren kenden, dronken we die hele bar leeg, rolden nog naar allerhande nachtcafés en eindigden uiteindelijk in mijn bed.

En elke keer is er een deel van mij dat denkt: waarom gingen wij ook alweer niet meer met elkaar?

Na nog wat dates die volgens hetzelfde stramien verliepen, begon het echter wel op te vallen dat ik eigenlijk altijd degene was die voorstelde elkaar weer te zien. En in de weken die kwamen, bleek dat er van een amoureus vervolg geen sprake zou zijn, wat ik altijd jammer heb gevonden. We hebben wel contact gehouden en zien elkaar met enige regelmaat – als vrienden. En elke keer is er een deel van mij dat denkt: waarom gingen wij ook alweer niet meer met elkaar? Dat je voelt dat voor jou de deur nog altijd op een kier staat, terwijl de ander die heel duidelijk heeft dichtgegooid.

Lees ook: Liesbeth Rasker: ‘Als ik wittewijn-dronken ben, sta ik niet voor mezelf in’

Als ik hem hoor praten over zijn nieuwe dates kan ik nog altijd niet de gedachte onderdrukken: waarom val je niet op mij? En, nog erger: val je misschien wél op mij, maar durf je dat net als ik niet te zeggen? Hoe moet ik al die nog steeds zo charmante berichten nou interpreteren? Afspreken met hem is dan ook nog altijd even leuk als toen, maar inmiddels ook gigantisch verwarrend. Pas recent kon ik voor eens en altijd de deur dichtdoen. Op TikTok zag ik een filmpje van een jonge vrouw die met een jolig lied precies dit probleem aankaartte. Ze zei ‘If he likes you, you’ll know. If he doesn’t like you, you’ll be confused.’ En zo kwam er dankzij TikTok een eind aan iets wat ooit op Instagram begon, en leef ik weer in rust en nog lang en gelukkig.

Deze column van Liesbeth Rasker komt uit VIVA-2020-34. Dit nummer ligt t/m 25 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Beeld: Tom ten Seldam