Liesbeth Rasker: ‘Het is een geweldige tijd voor iedereen met bindingsangst’

liesbeth rasker

Journalist en reisblogger Liesbeth Rasker (31) woont in Amsterdam met poes Disco en schrijft in VIVA over wat ze meemaakt.

Schreef ik een paar weken geleden nog dat ik er niet aan moest denken om te daten, nu het officieel niet meer mag, wil ik opeens niets liever. Zo gaat dat, niets puberaals is mij vreemd. Ik heb mijn agenda er even op nageslagen en de laatste keer dat ik iemand heb aangeraakt was tijdens een etentje met vrienden op 7 maart. Dat is op moment van schrijven zo’n vijf (VIJF!) weken geleden. Inmiddels hunker ik naar een omhelzing, een knuffel, een hand door m’n haar, iemands warme adem in m’n nek en zelfs zijn lippen op de mijne. Een eerste date die begint met een licht ongemakkelijk biertje in de kroeg en eindigt in een raar feestcafé in het holst van de nacht omdat geen van beiden wil dat de avond voorbij is. Zoiets.

Niet dat er helemaal niet gedatet kan worden in coronatijd trouwens. Een vriend die normaal ook niet zo’n held is met daten zat met wat vrienden en diens vrienden in een videosessie op Zoom, waarbij er in de linkerbovenhoek een zeer knappe man zat. Een paar berichtjes later hadden ze een privé-zoomdate, een dag daarna gingen ze samen wandelen, en dat doen ze nu al dik een week. Op anderhalve meter afstand, zonder elkaar aan te raken. ‘Gisteren hebben we tegen elkaar gezegd dat we nu met elkaar zouden willen zoenen,’ zei hij, ‘dus gevoelsmatig is dat wel echt een stap in ons samenzijn.’ Verbaal zoenen in plaats van echt zoenen, zo beschouwd is het een geweldige tijd voor iedereen met bindingsangst en andere liefdesissues.

Lees ook
Liesbeth Rasker: ‘Ik lik mijn vingers af bij kitten, boren, schuren, timmeren en schilderen’

Zelf ben ik niet zo van het Zoomen en hoewel ik opeens dus wel opvallend veel vaker mijn datingapps bekijk, is de app waaraan ik de meeste tijd besteed nog altijd TikTok. En daar zag ik een paar weken geleden het ultieme coronaliefdesverhaal ontvouwen. Al best een tijd volg ik ene Jeremy Cohen, een Amerikaanse fotograaf, woonachtig in New York. Zoals zo veel Amerikanen zit ook hij opgesloten thuis, en op een dag zag hij op het dak aan de overkant een meisje, Tori Cignarella, een dansje doen. Hij zwaaide naar haar, zij zwaaide terug, hij besloot zijn telefoonnummer op zijn drone te plakken en die naar haar toe te vliegen. Zij sms’te hem, hij haar, en na wat heen en weer sms’en nodigde hij haar uit op een date – ieder op zijn eigen balkon, met FaceTime. Voor de volgende date had Jeremy een enorme plastic bubbel op de kop getikt en liep in dat ding naar haar voordeur voor een wandelingetje door de stad, waar ze herkend werden door politieagenten die hen de avond ervoor op het nieuws hadden gezien. Want uiteraard ging dit stel direct viral, de eerste video is inmiddels zo’n 30 miljoen keer bekeken en het verhaal stond in media over de hele wereld. Wat volgens mij vooral aantoont dat iedereen hunkert naar wat vrolijk, optimistisch nieuws en dat mensen extra creatief worden als het gaat om liefde en dates. Dus wie weet. Voor de zekerheid heb ik met het mooie weer maar extra vaak op mijn dak gezeten.

Foto: Lin Woldendorp

Liesbeths column is afkomstig uit VIVA 19-2020. Deze editie ligt t/m 12 mei in de winkel. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«