Liesbeth Rasker: ‘De spaarzame keren dat ik toch ergens heb gelogeerd, lag ik de hele ochtend wakker’

liesbeth rasker

Schrijver en presentator Liesbeth Rasker (32) woont in Amsterdam met poes Disco en schrijft elke week in VIVA over wat ze meemaakt.

Op moment van schrijven is de avondklok net ingevoerd en zoals dat gaat met nieuwe regels: er worden direct mazen in de wet gezocht. ‘Doe niet zo mal, dan blijf je toch gewoon gezellig logeren!’ zei een vriendin toen ik ons etentje voor volgende week afzegde. Nu waardeer ik het gebaar ontzettend, maar ik vind logeren een buitengewoon complexe activiteit en ga dat al jaren zo veel mogelijk uit de weg. Toen ik nog studeerde, gingen vrienden regelmatig naar allerhande feestjes in andere steden en bleven dan bij mensen op de bank slapen. Ik heb daar nooit aan meegedaan. Deels uit hygiënische bezwaren. Zo’n smoezelige bank in een goor studentenhuis vond ik al weerzinwekkend toen ik zelf nog een gore student was. En het idee dat ik dan in een douche met mosvorming moet douchen, met een muf ruikend douchegordijn dat aan je benen plakt – en aan álle benen die je voorgingen – nee bedankt.

‘Ik wil mijn gastvrouw natuurlijk niet tot last zijn door langer te blijven liggen dan haar uitkomt’

Inmiddels wonen de meeste vrienden of kennissen in over het algemeen schone huizen, maar ik wil nog steeds niet logeren. Omdat ik dan nooit echt goed slaap, en vanwege het sociale aspect. Dat je aan het eind van de avond – paar flessen wijn verder – in bed rolt (ik ga er nu even vanuit dat er een logeerkamer is), wil ik nog wel geloven. Maar dan de volgende ochtend. Ik sta over het algemeen laat op, maar wil mijn gastvrouw natuurlijk niet tot last zijn door langer te blijven liggen dan haar uitkomt. Maar ik wil ook niet te vroeg wakker worden waardoor zij het idee heeft dat zij ook in beweging moet komen. De spaarzame keren dat ik de afgelopen jaren toch ergens heb gelogeerd, lag ik de hele ochtend wakker, alert op geluiden die aangeven of ik al kon opstaan, alles om te voorkomen dat ik het ochtendritueel verstoorde.

Lees ook
Liesbeth Rasker: ‘Ik worstel me door de werkdagen heen, constant alles uitstellend en dealtjes met mezelf sluitend’

Laatst hoorde ik in hun podcast dat Aaf Brandt Corstius en Marc-Marie Huijbregts tot mijn opluchting om dit soort redenen ook niet van logeren houden. Ik begeef me dus in goed gezelschap. Dit alles geldt overigens niet als ik in een hotel of vakantiehuisje slaap. Dan betaal ik voor mijn verblijf en hef daarmee ingewikkelde sociale constructies op. Het geldt in mindere mate als ik bij een bedpartner slaap (al heb ik liever dat, als het dan toch moet, de bedpartner bij mij slaapt), omdat je dan samen wakker wordt. Maar ik slaap dan weer niet bij mannen die met huisgenoten wonen. Het luistert allemaal erg nauw, maar de gemene deler is dat ik gewoon het liefst thuis slaap. Alleen. Wat dat betreft komt die avondklok me dus behoorlijk goed uit.

Deze column van Liesbeth Rasker komt uit VIVA-2021-05. Dit nummer ligt t/m 9 februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Beeld: Tom ten Seldam