Liesbeth Rasker: ‘Bij gebrek aan tuin valt tuinieren als hobby ook af’

Maak kennis met onze nieuwe columnist Liesbeth Rasker (31). Ze woont in Amsterdam met poes Disco en schrijft vanaf nu over wat ze meemaakt.

Soms vraag ik me af of ik op zoek moet gaan naar een hobby. Mijn dagen vul ik hoofdzakelijk met werk en horeca met vrienden, maar eigenlijk ben ik het liefst alleen thuis om met m’n kat op de bank series te kijken. Als ik in mijn huidige activiteiten iets tot hobby moet benoemen, zal het dat laatste zijn: eindeloze binge-sessies bij een van de vele streamingdiensten waar ik alles bij elkaar elke maand een aanzienlijk bedrag voor betaal. Maar kun je bankhangen en in een scherm kijken wel echt een hobby noemen?

Volgens de Van Dale is een hobby een ‘ontspannende bezigheid voor in de vrije tijd’, maar toch heb ik het idee dat een wat actievere hobby me meer levensvreugd gaat geven dan in een joggingpak liggen vegeteren op de bank. Een hobby haalt je uit de dagelijkse sleur, volgens onderzoeken werkt het stressverlagend, iets nieuws leren is volgens nog veel meer onderzoeken een enorme oppepper voor je geluksniveau, en in de hedendaagse prestatiemaatschappij lijkt het me goed om ook dingen te doen waarbij je níet hoeft te excelleren. Of waarbij je überhaupt geen dingen ‘moet’. Series kijken is heus ontspannend, maar ik leer er weinig van en of het me uit de dagelijkse sleur haalt betwijfel ik ook.

Kortom, ik wil een hobby. Een echte. Het moet iets zijn wat snel leuk is, niet iets met een lang leerproces zoals surfen.Ik heb nul muzikale aanleg dus alles met een instrument valt af. Schilderen lijkt me leuk, maar daar heb ik thuis de ruimte niet voor, en bij gebrek aan tuin valt tuinieren ook af. Koken gaat het ook niet worden, want laatst moest ik nog opzoeken hoe lang je een zachtgekookt ei moet koken. Ik denk dus niet dat ik daar veel aanleg voor heb. Ik besprak dit alles met een vriendin die goed is in hobby’s. Ze doet naast haar fulltime baan allerhande cursussen, gaat regelmatig naar yogaweekenden, binnenkort begint ze aan pottenbakken en ze zit al een tijdje op toneelles. Niet om door te breken, maar gewoon omdat ze dat leuk vindt.Net als onze andere vriendin, wiens toneelvoorstelling we later die avond gingen bekijken. ‘Amateurtoneel is best vreselijk. Niet na afloop zeggen dat ik jullie niet had gewaarschuwd,’ had ze ons geappt. Persoonlijk vind ik professioneel toneel over het algemeen ook al vrij vreselijk, maar goed, voor vriendinnen doe je dit soort dingen. Het stuk was een tamelijk onbegrijpelijke opeenstapeling van korte, ogenschijnlijk lukraak gekozen scènes, maar er was één rode draad: iedereen had zichtbaar plezier in wat ze deden. Van een typische economieleraar tot een vrouw die eruitzag alsof ze heel veel hobby’s had. Opeens vond ik het stuk hartverwarmend. Ontroerend zelfs. Je moet het maar durven, voor een volle zaal iets doen wat je eigenlijk niet echt goed kunt, maar waar je wel heel veel plezier uit haalt.Na afloop stonden we in de bar te wachten op onze steractrice. ‘Op hobby’s!’ zeiden we. ‘En dan bij voorkeur op iets minder zíchtbare hobby’s,’ voegde ik eraan toe. Binnenkort ga ik met haar mee pottenbakken. Dat lijkt me een uitstekend begin.

Liesbeths column is afkomstig uit VIVA 06-2020. Deze editie ligt t/m 11 februari in de winkel. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«