Lieve mannen

Ik heb een zwak voor lieve mannen. Oprechte mannen. De niet-haantjes. En als je dan zo’n lieve man gevonden hebt, moet je hem koesteren, bij je houden, liefhebben en heel dankbaar zijn.

Papa
Mijn vader was vroeger zo’n man; hij nam het voor me op als ik me liet pesten, nam uren de tijd om mij tevergeefs te leren schaatsen en zijn ogen waterden wanneer ik als kind bij hem op schoot kwam zitten en vertelde dat hij de liefste papa van de wereld was. Hij is nog steeds lief, maar ik ben ouder. Volwassen. Onder de vleugels van mijn ouders vandaan gekropen en op zoek gegaan naar mijn eigen lieve man.

Op reis
Dat is gelukt. Al vijf jaar delen we lief en leed. Om een lastig jaar toch mooi af te sluiten, gaan we op reis. En zijn we vóór de kerst weer terug. Althans, dat was mijn plan. Kerst is immers voor mij een moment om bij m’n familie te zijn, voor de open haard te zitten, rode wijn te drinken om me aan het einde van de avond in mijn wollen trui te hijsen, nog één keer op mijn vaders schoot te kruipen en te zeggen dat hij nog steeds de liefste papa van de wereld is.

Dit jaar niet. Wij zijn weg, ver weg. Fantastisch natuurlijk, maar ik kan niet ontkennen dat ik op 25 december met lichte weemoed even denk aan mijn familie die zich met wat toastjes zalm voor de open haard heeft genesteld.

Kerstmannetjes
Gisteravond. Ik zat achter mijn laptop toen mijn vriend boven kwam met een grote kartonnen doos uit de berging. ‘KERST’ stond er in hoofdletters op geschreven. Mijn handschrift, niet te ontkennen. Zeker niet door het enthousiaste kerstboompje die er, met een dikke markeerstift, onhandig naast getekend staat.

“Schatje, we gaan gewoon vervroegd de kerst in huis halen!” zei hij opgewekt. “We maken er alvast een gezellig kersthuis van en vragen je ouders om te komen eten.” Hij begon direct het snoer lampjes uit de knoop te halen en drukte een ronde witte kerstman in mijn hand. “Ik hang de lampjes op, zet jij je kerstmannetjes maar neer”, vervolgde hij. Mijn vriend heeft een hekel aan mijn kerstmannetjes. Dat weet ik.

Lieve mannen: Koesteren en dankbaar zijn.

CC foto: Enis Eryilmaz