Blog Mayke: De veeleisende logé

Zwemmen
Ik houd niet van nattigheid

Heel even dacht ik dat ik jarig was, toen ik tien bakken vlees, een zak brokken en een doos koekjes op tafel zag staan. Er staat iets te gebeuren, want er staan koffers in de keuken. Ze zeggen dat ik ga logeren en dat bevalt me niets. Bovendien is die ene koffer zo groot, dat ik er best in pas.

Logeren
De dagen die aan het logeren vooraf gaan, bevallen me wel. Ik krijg extra koekjes en ze nemen me mee naar de sproeiers. Ik krijg knuffels en kusjes. Nog een koekje. Ze worden verteerd door schuldgevoel en joehoe, ik denk dat ik nog even onder de sproeiers moet. Ha, daar gaan we al. Hier kan ik wel aan wennen.

Broodjes worst
Nu het moment van logeren is aangebroken, wil ik nog even wat zeggen. Ik slaap ’s nachts onder een dekentje en als het onweert zit ik graag op schoot. Als het niet onweert ook, trouwens. Ik krijg eenmaal daags vlees, maar wat mij betreft is driemaal daags ook goed. Tussen de middag krijg ik brokken, maar misschien kunnen we onderhandelen over een broodje worst. Kaas is ook goed.

Deken
Ik slaap graag onder een dekentje

Vervelende gast
Ik heb thuis een eigen bank en aangezien er hier maar één is, tja, ik wil geen vervelende gast zijn, maar zoek maar alvast een stoel uit waarop je de komende dagen kunt zitten. Ik ben dol op lange wandelingen, maar bij temperaturen van boven de twintig graden ga je zelf maar een eind wandelen. Zorg wel dat je de sproeiers aan zet buiten, dan pas ik ondertussen wel even op je huis. Laat wel even een handdoek achter, want ik heb een hekel aan nattigheid.

Bal
Kijk, dit is mijn bal. Kijk dan. Kijk!

Ik zeg het maar even
Ik plas op je gazon. Niet omdat ik zo nodig moet, maar omdat jouw gras ook mijn gras is. Visite stel ik altijd op prijs, maar haal dan wel even mijn bal op. Ik moet ze mijn bal laten zien. Je kunt me honderd keer roepen, maar ik kom wel als ik daar zin in heb. Pas wel op met het ritselen van verpakkingen, want dan sta ik achter je. Ik zeg het maar even, want ik ben maar een heel klein hondje. Misschien groei ik nog een beetje van een handje chips. Zoals ik al zei, ik zeg het maar even.

Volgens mij was dat het belangrijkste. Ja, zo is het goed. Ik kom even op schoot om je gezicht te likken.

Liefs, de prinses.

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke