Loveboat

Aanstaande zaterdag is het weer zover, dan kleuren de Amsterdamse grachten roze en is het zowel op het water als aan de kant één groot feest. Op de eerste zaterdag in augustus vindt namelijk traditiegetrouw (dit jaar alweer voor de 18e keer) de Canal Parade plaats in onze hoofdstad. Deze bonte botenparade is dé publiekstrekker tijdens de Amsterdam Gay Pride. Eén grote carnavaleske optocht aan versierde boten waarop (toch vooral schaars geklede) dames en heren met elkaar een homocultureel feestje vieren. De vrolijkheid spat er vanaf!

Amsterdam: the capital of love and solidarity
Het is inmiddels zelfs uitgegroeid tot één van de drukbezochtste evenementen van Nederland. En terecht als je het mij vraagt. De sfeer, het enthousiasme, de hele entourage je moet het eigenlijk gewoon een keer meegemaakt hebben, al is het maar als toeschouwer. Maar los van al het plezier er omheen vind ik het ook een heel belangrijke happening. Omdat het kan én mag in Nederland: jezelf zijn. Iets wat niet overal zo vanzelfsprekend is.

Vooral in de huidige tijd waarin ik merk dat de tolerantie in de wereld om ons heen steeds minder wordt. Zoals de protesten tegen het homohuwelijk in Frankrijk waar ik al eerder een blog over schreef of – meer recent – het verbod op homo propaganda in Rusland. Vrij regelmatig worden er wereldwijd nog altijd homoseksuelen mishandeld, alleen omdat ze ‘anders’ zijn. Volgens wie, denk ik dan? Wie bepaalt de norm?

Klein stapje in de goede richting
Heel even was er vorige week wel een lichtpuntje toen de Paus plotseling aangaf homoseksuele priesters niet te zullen veroordelen vanwege hun geaardheid. Ik was blij verrast, zeker na zijn eerdere uitspraken over hoe gevaarlijk homo’s wel niet zijn voor onze wereldvrede. Maar toen kwam de aap uit de mouw: hij veroordeelt niemand omdat hij/zij homoseksueel is, zolang deze gevoelens maar niet ten uitvoer worden gebracht.

Eh… ja? Dat slaat – vind ik – als een tang op een varken. Ik heb ook niets tegen de Paus omdat hij katholiek is, zolang hij maar niet naar de kerk gaat… duh. Maar goed, het was een voorzichtig positief geluid vanuit het Vaticaan en dat is al heel wat.

Leven en laten leven!
Maar goed, aanstaande zaterdag is het dus feest. Dan viert iedere aanwezige bij de Canal Parade op zijn/haar manier het leven. En hoe je daar verder in staat qua geaardheid (homo, lesbi, transseksueel, biseksueel of hetero) moet niet uitmaken, vind ik. En dat vindt een aantal bewindslieden gelukkig ook, want naast een aantal Tweede Kamerleden gaat ook een gedeelte van ons kabinet het schip in aanstaande zaterdag.

Staatssecretaris Wilma Mansveld, Minister van Onderwijs Jet Bussemaker, Minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert en Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem varen allen mee met deze boottocht. En of ze dat nou uit eigen belang doen (om goodwill te kweken) of het doen om aandacht te vragen voor Russische homoactivisten (zoals Dijsselbloem aangaf), dat zal me eerlijk gezegd worst zijn. Ik vind dat ze hiermee een verdomd goed signaal afgeven aan de buitenwereld.

Doe maar gewoon… dan doe je gek genoeg
Los van de ‘boze buitenwereld’ zoals ik die nu schets, zijn er natuurlijk ook in eigen land ook genoeg mensen te vinden die er “niets van willen weten”. Meerdere mensen heb ik afgelopen week hardop horen denken “als ze zonodig gelijk behandeld willen worden, ga dan niet in verkleedkleren een beetje op een boot lopen dansen als een malloot, maar gedraag je dan normaal.” Wat best raar is, want over die vier dagen carnaval per jaar in Nederland hoor ik diezelfde mensen dan weer niet.

Maar goed, speciaal voor deze kritische en conservatieve medemens die toch graag naar leuke versierde bootjes wil kijken heb ik nog een hele goede tip voor aankomend weekend: het varend corso in het Westland.

Bron foto: FaceMePLS