Maar misschien ben ik een klootzak

Vriendin J. heeft een nieuwe lover. Ik gun het haar wel, ze was er aan toe. Na een boel lelijke gasten en een stalker heeft ze nu eindelijk een klootzak met een drankprobleem aan de haak geslagen.

Want een klootzak is wat ze nodig heeft. Zegt ze. Ik hoor vrouwen dat vaker zeggen. Dat een klootzak goed voor ze is. Volgens mij halen veel vrouwen de begrippen ‘klootzak’ en ‘man met een mening’ door elkaar.

Ik heb een mening, als mijn vriendin het toelaat. Maar ik ben geen klootzak. Soms bak ik een eitje, vaker smeer ik een boterham met pindakaas en altijd zet ik thee. Zo ben ik. Een lieve jongen. Maar als ze weer eens Gossip Girl opzet, pak ik gewoon de afstandsbediening af om naar Family Guy te zappen.

Waarschijnlijk heeft de nieuwe vriend van J. andere talenten, waardoor het de moeite is om bij hem te blijven. Hij zuipt wel vijf keer in de week. Mijn ervaring is dat zuipen niet echt goed is voor al je talenten. Maar dat is vast niet voor iedereen hetzelfde.

Het praat ook niet zo makkelijk. Dubbele tong en niet voor rede vatbaar. Voor je het weet staat hij met andere vrouwen te sjansen, omdat hij het verschil tussen jouw blonde haar en die bruine ogen van je collega niet meer ziet.

Er wordt toch niemand gelukkig van iemand die zich als een hork gedraagt? Je hoeft niet elke dag croissantjes te draaien of mee te kijken naar Grey’s Anatomy, maar je kunt er minstens voor zorgen dat je door de week geen black outs hebt.

Misschien is J. wel helemaal niet op zoek naar geluk. En misschien is het wel aantrekkelijk als een man je afstoot en dronken naast je in slaap valt om zich de volgende ochtend niks meer te herinneren. Ik geloof er niet in. Maar misschien ben ik dan een klootzak.

Door Andre Weststrate