Mannen en verrassingen, het gaat niet samen!

cadeau

Sommige mannen zullen het vast in zich hebben hoor. Heus. Toch? Jawel, dat moet. Maar ik heb ze nog niet gevonden. Althans, misschien stond er eentje achter me in de rij van de kassa, maar ik heb hem nog nooit aan mijn zijde gehad in ieder geval. Nee, mijn conclusie is dat mannen die goed kunnen verrassen vrij zeldzaam zijn.

Valentijn
Ik pleit er altijd voor dat ik de liefste en de leukste man gevonden heb en dat meen ik oprecht. Maar verrassen… mwah, blijkt toch niet z’n sterkste kant. Zo vond ik op onze eerste Valentijn een kaart op mijn kussen waar hij bij zei: “Er hoort nog iets bij”. Wow! Een kaart én een cadeau! Dacht ik. Wat zou het zijn? Neemt hij me mee naar een leuk concert of krijg ik ná de kaart een prachtig ingepakt lingeriesetje? Of toch die mooie trui waar ik zelf destijds geen geld voor had? I love him! Gehaast maakte ik de kaart open en mijn oog viel op… niets. Inderdaad. Niets, niente, nada, noppes: Een lege kaart. “Ja schatje, ik had nog niet heel veel tijd gehad om hem te schrijven dus ehh… dát komt er nog bij”. Right.

Sinterklaas
En een aantal maanden later werd het Sinterklaas. Het zetten van de schoen is bij uitstek mijn favoriet. Dat ik daar 22 jaar geleden officieel te oud voor ben geworden laat ik achterwege. Schoen zetten blijft. Blijft fantastisch, zelfs. Het was de vrijdagavond voor pakjesavond. Ik had een tof boek voor hem gekocht, vertelde hem dat hij z’n schoen mocht zetten en vroeg hem of ik dat ook mocht doen. “Tuurlijk”, zei hij, dus pakte ik vlug mijn felgekleurde gymp. De volgende ochtend werd ik al vroeg wakker en waar ik me normaal zou omdraaien, voelde ik toch al een lichtelijke kriebel in mijn buik. Het gevoel van vroeger. Zou hij geweest zijn? Vlug porde ik mijn vriend en samen liepen we gespannen naar de schoenen.

Het stilleven zag er precies hetzelfde uit als hoe ik het de avond ervoor had achtergelaten toen ik zijn pakje in z’n schoen deed en de pepernoten er decoratief omheen gestrooid had. Maar mijn schoen… die was nog steeds leeg. In mijn ooghoek zag ik dat mijn vriend me ongemakkelijk aankeek en zei: “Heu, heb jij nou geen cadeau voor jezelf gekocht?”

Goedmakertje
Hij wist dat ik handschoenen had gevraagd en twee dagen later trof ik ’s avonds onverwachts een slaapkamer vol met pepernoten aan, raam open, schoen op bed, excuus briefje en cadeautje. Dat was lief. Een attente goedmaker. Vliegensvlug pakte ik m’n cadeautje uit. En inderdaad: Handschoenen. Maar dan wel voor heren. Maat L. Dank je lieverd. Leuk.

CC foto: Hades2k