Blog Marjolijn: ‘De oudste luistert steeds minder naar míj en steeds meer naar anderen’

marjolein

Marjolijn: “Mijn middelste, het enige meisje zit er middenin hoor. Twee is nee wat de klok slaat. En wat het verschil is met de oudste: ze doet AL-LES maar dan ook écht alles van haar grote broer na. En die grote broer zit momenteel in een brutale fase want meneer gaat naar school.

Vanzelfsprekend probeer ik de oudste te coachen om te spelen met de kindjes waarvan ik denk dat ze een goede invloed op hem zullen hebben. Maar in de praktijk blijkt die som moeilijker dan je denkt. Sterker nog, het lijkt wel of hij steeds minder naar míj gaat luisteren en steeds meer naar anderen. Of dat nou klasgenootje zijn waardoor hij kreten eruit gooit als: ‘Ik ga heel veel pistolen kopen en ik schiet je dood, stoute mama!’ Of een juf die hem na een keer te vragen of hij zijn hemd nog aan moet trekken bij gym.

Superpower

Meneer wilde ineens deze week een hemd aan. Iets waar ik al meer dan een jaar om ‘vecht’ bij hem, maar waar hij pertinent niet naar luistert. De juf heeft een superpower, waar ik haar vanmorgen even van op de hoogte stelde. Ze moest lachen. En ik dacht ondertussen: ‘Wellicht leg ik gewoon maandelijks een verlanglijstje neer wat ik graag wil dat de grote man doet en dan laat ik het haar er gewoon casual in fietsen bij hem!’ Best slim, toch?

Kopieergedrag

Maar terugkomend op de middelste, die pittige tante. Ze is een echte copy cat. Haar broer schreeuwt altijd tegen mij als hij zijn zin niet krijgt: ‘Bello Bello!’ Heel hard. Joost mag weten waarom, maar hij schreeuwt dat en hij kijkt me dan heel brutaal aan. Waarop ik hem aan de hand meeneem en op de trap zet, om na te denken over zijn gedrag. Dus van de week zette ik mevrouwtje in haar kinderstoel omdat ik even rust in de tent wilde. Gordeltje stevig vast en ineens: ‘Bello Bello mama!’ Ik vind het al zo’n domme zin en nu zijn het er twee die dat schreeuwen?! Lekker is dat!

Schreeuwstandje

Het begint bij haar eigenlijk al op het moment dat ik haar ophaal bij de crèche. Dan is ze super enthousiast, totdat ze alles zelf wil doen. Stap één: ik moet de koningin optillen zodat zij de deur zélf dicht mag doen. Doe ik het niet, dan gaat het schreeuwstandje aan. Ik doe het dus niet want ik vermijd het aantal bacteriën zoveel mogelijk, je weet maar nooit in dat overtrokken coronawereldje waar iedereen zo bang voor is. Stap twee: mevrouw wil zélf van de trap lopen. Maar ik heb meestal gewoon haast en dat gaat van 21… 22… enzovoort. En ook heel wiebelend dus ik ben als de dood dat ze van die betonnen trap valt. Dus ik doe haar als een pakketje onder m’n oksel en standje twee gaat aan: krijsen alsof haar leven ervan afhangt.

‘Shit! Daar gáát ze weer…’

Tot aan de auto gilt ze het dagverblijf bij elkaar en eenmaal in de auto houdt dat aan tot we thuiskomen. Niet normaal wat een tantetje is het dan. En dan, van het een op het andere moment is ze weer haar supervrolijke zelf en kletst ze de oren van je hoofd. Totdat ze haar limonade uit een beker krijgt in plaats van uit haar oude babyfles. Shit! Daar gáát ze weer. En met hoofdpijn ga ik het fijne weekend weer in. Maar laten we wel wezen: je krijgt er zoveel voor terug!”

Over Marjolijn

Marjolijn (39) is moeder van Mick, dochter M. en baby W. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien en niet langer te wachten op de prins op het witte paard: ze koos voor het single moederschap. Voor VIVA.nl blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama, voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man.