Marjolijn: ‘Misschien ben ik een curlingouder, maar ik ga op mijn gevoel af!’

marjolein

Mijn eerste weken werken zitten er alweer op. Eigenlijk voelt het dit keer alsof ik niet weg ben geweest. Ik heb minder moeite met wennen dan bij de vorige twee keer. Het waren voor mij ook stressvolle weken. Niet zozeer omdat ik weer ben begonnen met werken, maar meer vanwege de schoolkeuze voor de oudste.

Lees ook:
Marjolijn: ‘Ik ga voor het eerst sinds vier maanden dat elastiekje weer eens uit m’n haar halen’

Afgelopen week ging ik met hem kennismaken met zijn nieuwe juf en alvast even kijken in de klas. Ik was best gespannen. Ik ben er heel erg mee bezig. Natuurlijk, mijn lijf zit natuurlijk nog vol hormonen dus ik jank nog steeds om bijna alles. Maar toch, ik denk ook als de timing anders was geweest ik het nog steeds echt wel een dingetje had gevonden.

‘Het klaslokaaltje was net een grote voorraadkast’

Maar goed, wij dus naar die school en de juf. En met dat we in het lokaaltje staan krijg ik het spontaan benauwd. Ik kreeg heel sterk het gevoel dat ik mijn kind hier niet naartoe wilde sturen over een paar weken. De juf was aardig hoor, maar had weinig interactie met mijn zoontje en dat vond ik sneu voor hem. Verder was het lokaaltje net een voorraadkast plus zeg maar. Heel klein en bedompt. Ik werd er treurig van.

Ik liet natuurlijk aan mijn zoontje niets merken. Hield me groot, maar wilde (jawel!) het liefst een potje gaan zitten janken. Onder het eten zei mijn zoontje: ‘Mama er zaten zoveel kindjes op school!’
’s Avonds ben ik rustig gaan zitten en heb ik goed nagedacht wat het nou was. De school is massaal groot. Heel anders dan ik gewend ben toen ik opgroeide. Dat vond ik nu ineens zo overweldigend. Kortom, ik heb die avond besloten toch maar last minute te switchen van school. En dat is natuurlijk wel een dingetje. Want overal zijn, of wachtlijsten, of de scholen zijn even massaal, of de visie van de school wijkt totaal af van wat je voor je kids voor ogen hebt, òf de school die je wil ligt in een totaal andere wijk.

‘Ik liet niets aan mijn kind merken, maar het liefst ging ik een potje zitten janken!’

Ik ben gaan zoeken en heb mensen gesproken die op verschillende scholen hun kinderen hebben zitten. Eén directeur zei tijdens een intake dat hij vaak vooral bij de moeders merkte dat zij overbezorgd waren, en slingerde de fameuze term curlingouder om mijn oren. ‘Weet je wat dat is?, vroeg hij. ‘Ja’, zeik ik. ‘Ik kijk De Luizenmoeder’. Het bestaat dus echt die gekke term, haha! Misschien ben ik dan een curlingouder, maar ik ga op mijn gevoel af. Uiteindelijk denk ik nu wél dat ik nu de juiste school heb gevonden. Knus en klein en overzichtelijk. Dat is het belangrijkste. En ik denk dat als we hier gaan kennismaken hij het nog wel spannend vindt, maar dat het hem hier niet zo overvalt.

Tuurlijk, je weet nooit of je de juiste keuzes maakt voor je kinderen. Wij zaten vroeger op een school waar we uiteindelijk ook onze eigen kinderen nooit naartoe zouden sturen. Maarja, als je alles weet van tevoren. Het was in ieder geval even een achtbaan deze twee weken om dit geregeld te krijgen. Ben toch blij dat ik ben geswitcht. Ik ben een gevoelsmens, als iets niet goed voelt dan weet ik uit ervaring dat ik op mijn intuïtie moet vertrouwen. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat als de eerste dan echt naar school gaat, waarschijnlijk gaat hij vrolijk spelen en loop ik met natte ogen het schoolplein af. Dan weet ik dat het goed zit.

Over Marjolijn

Marjolijn (37) is moeder van Mick, peuter M. en baby W. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien en niet langer te wachten op de prins op het witte paard: ze koos voor het single moederschap. Voor VIVA.nl blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama, voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man. De foto’s van Marjolijn zijn gemaakt door Puur Beeld – Anne Verhoeven.

Lisa woont in Limburg, maar is stiekem een echte Brabantse. Ze houdt van gekke trends en haar guilty pleasure is foute, Nederlandstalige muziek. Een grote droom is dan ook om een keer naar de Toppers te gaan, maar tot die tijd moet ze het doen met haar slechte afspeellijst op Spotify. Voor VIVA schrijft ze over het laatste nieuws op het gebied van entertainment, series, reizen, seks, films en boeken.