Marjolijn: ‘Soms kun je beter even gehuil of gegil hebben, dan weet je in ieder geval zeker dat er iets stouts gebeurt daar beneden’

marjolein

Mijn grootste tekortkoming in het huishouden is misschien wel dat ik een ongelooflijke sloddervos ben. Ik laat alles altijd slingeren. Ik ga bij wijze van spreken naar bed, kleed me uit en kan de volgende dag in mijn kleding stappen in omgekeerde volgorde zoals ik het heb uitgetrokken. De broek ‘staat’ min of meer nog startklaar om weer aangetrokken te worden. Ik weet niet waarom, want als ik opruim is het ook echt super schoon en super netjes. Alleen na een dag of twee gaat het vaak in alle haast alweer mis.

De grootste uitdaging vind ik de bergen wasgoed. Ook al heb ik de duurste en beste pampers, buikslapers lekken dagelijks door dus ik was me gek aan slaapzakken en rompers van de twee jongsten. En dan die wassen doen is an sich nog wel ok, maar ze opvouwen en opruimen… Ik begin er altijd te laat aan. Dan is het al een formaatje Kilimanjaro op het logeerbed. En dan sleep ik mezelf naar zolder omdat het er nu toch écht wel van moet komen.

‘En dan wordt het eng, want dan hoor je een hele tijd niets’

Ik vouw de eerste rompers en dan hoor je de onvermijdelijke krijsgil van je meisje beneden. Ik was nog geen minuut boven en de stoute vierjarige heeft weer toegeslagen. Ik kom beneden en zeg: ‘Hoe kan ze nou uit de kinderstoel zijn ontsnapt? Heb jij haar gordeltjes losgemaakt?’ ‘Nee!’ ‘O wat gek, kan ze dat helemaal zelf?’ En ondertussen gilt de kleine meid alleen maar ‘Mick daan Mick daan!’ Ik zet haar weer vast en besluit ook de babybeugel maar weer op de kinderstoel van meneer te installeren. Daar kan hij niet uitkomen op de een of andere manier.

Zo, ik kan weer naar boven. En dan wordt het eng, want dan hoor je een hele tijd niets. Soms kun je beter even gehuil of gegil hebben, dan weet je in ieder geval zeker dat er iets stouts gebeurt daar beneden. Dus terwijl ik de dertigste romper opvouw ga ik toch even om het hoekje kijken. Ik zie mijn dochtertje zitten met een glimmend hoofd alsof ze een plastic masker opheeft. Haar haartjes vet en mooi in de krul. Én ik zie de roomboter, die op ingenieuze wijze door haar broer bij haar terecht is gekomen. ‘Kijk mama kèèhm! (crème red.)’ Verdorie! Het kan ook nooit even goed gaan!

Peuter onder m’n arm mee naar boven getakeld en door de wasstraat gedaan. Terwijl kleuter glimlachend bijdehand met zijn vingertjes rustig op de iPad verder scrollt naar Brandweerman Sam! Nouja, ik heb in ieder geval het excuus om die berg was vandaag niet meer te hoeven trotseren. De allerliefste, allerzoetste baby W. kijkt vanuit zijn babykuipje rustig toe en begint te lachen als ik weer beneden kom met zijn frisgewassen zusje.

Lees ook:
‘Ik waan me nu dagelijks in een VT-Wonen blad’

Over Marjolijn

Marjolijn (39) is moeder van Mick, peuter M. en baby W. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien en niet langer te wachten op de prins op het witte paard: ze koos voor het single moederschap. Voor VIVA.nl blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama, voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man.