Met de tijd mee

Al die nieuwe uitvindingen en gadgets: het valt als ‘oudere’ niet mee alles bij te houden. Maar achterlopen is geen optie en zo komt het dat ik de halve familie op Facebook heb en met de andere helft communiceer in een Whatsapp-groepsgesprek.

Een niet zo besloten groep

Oorspronkelijk was het groepsgesprek besloten, en alleen voor mij, mijn neef en mijn nicht.  Opdat we aan één stuk door schaamteloos konden praten over alle beslommeringen van het leven, zonder elkaar echt te zien. Maar mijn oom, die voelde zich buitengesloten. Hij was dan wel ouder, maar wist a) heus wel hoe Whatsapp werkte en b) was een ‘coole’ oom. Onze geheimen zouden veilig zijn. We vonden het lief en besloten dat hij inderdaad wel te vertrouwen was, dus vooruit: hij werd ook toegevoegd.

Oom G. gaat hip
‘Waarom is mijn naam roze? Ik wil graag dat ik blauw ben’, dat was een van de eerste berichtjes van oom G. in het groepsgesprek. Ik moest er om lachen. ‘Dat kun je niet veranderen’, antwoordde mijn neef. Dat moest mijn oom blijkbaar verwerken, want het was even stil. Maar al snel herpakte hij zich en het gesprek werd enthousiast hervat. ‘Hé, jij stuurt geen tekst, alleen maar een geel gezichtje!’ Toen meldde mijn nicht dat ze met oom G. in een restaurant zat, maar dat hij nog geen hap had gegeten omdat hij continue naar zijn Blackberry zat te staren in de hoop dat het ding ging piepen omdat wij weer een whatsappje hadden gestuurd…

Bijbenen 2.0
Ik vind het leuk als de ‘oudere generatie’ meegaat met de tijd. Tante A. is absoluut mijn grootste fan op Facebook, Oom P. van vijfenzestig is zo dol op Apple dat je zou denken dat hij aandelen heeft, mijn moeder heeft tijdens mijn tijd in Oxford Skype ontdekt, mijn vader e-mailt tegenwoordig uitsluitend vanaf zijn iPad en zelfs mijn oma van bijna negentig leest af en toe mijn blog. En wat betreft oom G., die Whatsappt nog even lekker verder. In het roze.

Bron foto: Jonrawlinson