Blog Martin: Met Lisette naar de Toppers

Wanneer je een Amerikaanse logé op bezoek hebt, wil je hem natuurlijk wel even wat typisch Nederlandse dingen laten zien. Toen ik vorige week op Vakantieveiling spiekte naar leuke (en betaalbare) dingen om te doen, stuitte ik op de Toppers. Dat ik dáár niet eerder op was gekomen. Of we echt trots zijn op dit stukje Nederland is de vraag, maar het is natuurlijk wél typisch Nederlands, en het thema was ook nog een keer Nederland, dus het leek me een prima uitje.

Elke begrafenis een feestje
Alleen met onze logé gaan leek me wat saai (ik ben niet zo’n uitbundig type) en dus was er maar één persoon die ik kon vragen. Want wie bel je als je iemand nodig hebt die zelfs van een begrafenis nog een blij feestje maakt? Juist, blogger Lisette. Niet alleen vond ze het direct een uitstekend plan, maar ze vroeg ook direct haar moeder mee. Het was de meest dubieuze samenstelling die ik ooit heb gezien, maar dat maakte het juist zo interessant.

Toen we het stadion binnen kwamen wandelen, vroeg ik me direct af waarom ik vorig jaar niet ben gegaan. Want of je nou van die muziek houdt of niet, er dendert een berg energie door dat stadion waar je direct ongelooflijk blij van wordt. Dat de akoestiek in de Arena zo slecht is dat je tanden keihard met het gebouw meeresoneren en dat het welgeteld tien minuten duurde voordat ik doorhad dat de Toppers niet meer op het podium stonden maar waren vervangen door één of andere pauze-act (die dus net zo gezellig was), dat mocht de pret niet drukken.

Klassiekers meebrullen
Wat ontzettend leuk was, was het feit dat er zoveel bekende Nederlandse namen, van vroeger tot nu voorbij kwamen, dat ik onze gast in een paar uurtjes een groot deel van de Nederlandse muziek- en televisiegeschiedenis heb kunnen laten zien, en nog nooit een Amerikaan zó enthousiast heb zien dansen op Nederlandse muziek. Het grootste deel van de avond keek ik echter niet naar het podium, maar naar rechts, waar Lisette met een hilarisch blij hoofd zo’n beetje alle Nederlandse én Engelstalige klassiekers kon meebrullen, en dat vervolgens ook doodleuk deed (I’m coming home zal nooit meer hetzelfde zijn).

Uit je plaat op Henny Huisman
Maar het allerleukste van de avond? Dat we best enthousiast werden van 2Unlimited, maar compleet uit onze plaat gingen toen Henny Huisman z’n klassieker ‘Met z’n allen’ inzette, om er vervolgens met André van Duin en het Pizzalied nog even dubbel en dwars overheen te gaan. Tja, de Toppers, je kunt het noemen wat je wilt, dom vermaak, plat entertainment, en het is vast allemaal waar. Ik vond het vooral een briljante avond, waar ik bijna geen noot van elkaar heb kunnen onderscheiden, maar genoten heb van een zaal vol hyperblije en enthousiaste mensen. Ik zeg volgend jaar weer! Dán maar een domme Hollander.

De avond was overigens een mooie voorbode van een bijzondere dag, want op zaterdag toog ik met de trein naar Enschede (of all places) om aanwezig te zijn bij de boekpresentatie van Lisette. En na een geweldige avond mag een stukje schaamteloze promotie best. Koop haar boek Verslingerd, Lisette is én schrijft hilarisch. Ik ben fan, nu de rest van Nederland nog!