Blog Michelle: Gourmetten

Gourmetten

Kerst is in alle hevigheid losgebarsten in de stad. Was het een aantal jaar geleden nog lichtelijk not done om toe te geven aan the moooost wonderful time of the year, tegenwoordig omarmt Amsterdam de feestdagen met volle overtuiging. Zo hoorde ik afgelopen weekend over maar liefst vier kerstmarkten. Kerstbingo, kerstkoren, kerstbomen en kerststalletjes: alles werd van stal gehaald en Amsterdam werd volledig bedekt onder een dikke laag kitsch.

Met een beetje afzichtelijke wansmaak in de laatste dagen van het jaar is niets mis, dus vond ik een bezoekje aan de kerstmarkt op zondag helemaal niet zo’n gek idee. Nu ben ik, op een Havo-reisje naar Keulen na, geen expert, maar ik kon wel zien dat dit een kerstmarkt nieuwe stijl was. Niks afzichtelijke wansmaak: alles was één lang stijlvol hipsterorgasme.

En terwijl J. en ik ons stonden te vergapen aan de ambachtelijke worsten, biologische kazen en tweeëndertig verschillende soorten glutenvrije humus, alles bereid door een noeste jongeman, ving ik een gesprek op tussen twee dames van mijn leeftijd.

“…ja hééérlijk, ik ben ook echt dol op humus. Je ziet het nu ook ooooveral. Echt bizar. Ik éét momenteel bijna niet anders want ik moet dus écht even opletten voor kerst, hè,” zei de brunette terwijl ze in haar magere buikvelletje kneep. “Over kerst gesproken,” zei haar blonde vriendin. “Vieren jullie het dit jaar bij Thomas z’n familie of bij die van jou?” “Bij de mijne, thank god,” antwoordde de brunette en slaakte een opgeluchte kreet. “Is het zo erg?” De brunette rolde met haar ogen en knikte bevestigend. “Hij komt uit zo’n gour-mét-familie.” Om haar walging wat kracht bij te zetten deed ze alsof ze haar zojuist verorberde broodje humus niet binnen kon houden  door demonstratief haar kokhalsreflex te tonen.

Arme Thomas en zijn gourmetfamilie. Ik voelde me meteen een beetje verbonden met hem. Ik ben namelijk óók het kind van een gourmetstel. Gourmetten, tja. Hoe je het ook probeert: de eerste die een culinair hoogstandje uit z’n pannetje weet te toveren moet nog geboren worden, gok ik. Het komt uiteindelijk toch allemaal neer op heel veel knoflook- ofwel cocktail- ofwel satésaus met een beetje vlees. Na verloop van tijd smaakt alles wat uit je pannetje komt hetzelfde. En doe je een keer wat anders door voor de ‘gezonde’ afwisseling een paar gebakken uienringen met een verdwaalde champignon of paprika te bakken, dan blijkt dit alsnog dezelfde smaak te hebben als het eerdere vlees. Na die hele schransmarathon ben jij 23 kilo zwaarder, je gordijnen zijn drie tinten donkerder en je hele inboedel en kledingkast kan linea recta naar de stomerij.

Inmiddels zie ik dus ook wel in dat gourmetten niet echt zaligmakend is. Maar toch, ik vond het altijd zó gezellig. En de etiquette was kinderlijk eenvoudig: zoveel mogelijk eten, zoveel mogelijk drinken, geen stress in de keuken en ongelimiteerde hoeveelheden appelmoes. Mislukken was simpelweg onmogelijk.

Nu ik hierover nadenk, bedenk ik mij dat gourmetten ooit gewoon weer hip gaat worden. Net zoals breien en oude Nokia’s ook hun recycleronde hebben gehad. Als die noeste jongeman van de kerstmarkt volgend jaar nou even laat zien hoe je een lekker gerecht uit zo’n pannetje tovert, dan is mevrouw humus natuurlijk zó overstag. Zou toch leuk zijn voor haar schoonfamilie. En wie weet worden Thomas en mevrouw humus dan vanzelf ook een gourmetstel.


Michelle Bakker (29) woont in Amsterdam en werkt fulltime op de redactie van VIVA.

mies@viva.nl

Instagram: michelle.bakker
Twitter: @michellebakker

Lees ook Michelle’s eerdere blogs:

Tepels & tape
Telefoonleed
Ziek
Polderglamour
Bril
De partyfotograaf
Halloween is verschrikkelijk
De Negen Straatjes
BN’ers
Playboy
Oplapdag (deel II)
Oplapdag (deel I)
Dokter Jochem
Staat je goed
Chill
Tramtrauma
Koken is kut

Lowlands
Kerrrmis
Steppen

Op de camping

Tinder
Erik
Wildplassen
Erotische massage
Brombeer
In de schijnwerpers
Krabpaal
Het verschrikkelijke leed dat zeroes mode heet
Waarom 30 worden helemaal niet erg is