Blog Michelle: Jazz

Blog Michelle

Het was een keer op een vrijdagavond, hartje zomer. Met een groepje vrienden dronken we een borrel na het werk die aardig laat dreigde te worden. En die vrienden van mij, die hadden ook weer vrienden meegenomen. En zo kwam het dat ik met een knappe, maar nog onbekende jongen stond te kletsen. Althans, dat probeerde ik. Het gebruikelijke beleefde praatje over studie, werk en onderkomen werd namelijk ruw overstemd door bombastische muziek.

“Wat een herrie,” zei ik tegen de knapperd en stak demonstratief twee vingers in mijn oren. In plaats van een instemmende blik keek hij verbaasd: “Vind je dit herrie? Van wat voor muziek hou jij dan?”

Aiiii… altijd een tricky question. Muziek zegt namelijk veel over een mens. Dus dan kun je ervoor kiezen om meteen uit de doeken te doen dat Radio 10 Gold onder je snelmenu staat. Dat je het liefst elke avond in de keuken staat met Donna Summer of Abba op de achtergrond. Dat je langste playlist op Spotify de naam Klassenfeestje heeft. Óf je kunt het mysterie laten voortduren en iemand nog even in de waan laten. Aangezien deze jongen er allerminst onaardig uitzag, besloot ik voor de laatste optie te gaan.

“Tja,” antwoordde ik, “ik vind van alles leuk, maar vooral jazz.” (Wat overigens niet per se gelogen is, want heel soms luister ik inderdaad Soul & Jazz – het voormalige Radio 6 – en dan bevalt me dat prima.) Ik had een goed antwoord gegeven, te oordelen naar de glimlach op zijn gezicht. “Echt? Ik ben ook dol op jazz en luister het elke dag!” riep hij enthousiast. Ik zag alleen maar hoe hij nóg knapper was als hij lachte. “Ja, ik dus ook!” loog ik voor mijn eigen bestwil en kreeg spontaan een visioen van ons toekomstige grachtengordelpand, waar we in de huiskamer-zonder-tv onder het genot van een peperdure whiskey eindeloos zouden mijmeren over intellectuele boeken en muziek.

“Nog een jazzliefhebber, wat leuk. Dus eh, Michelle was het toch?” Ik knikte. “Wat zijn jouw favoriete jazzartiesten?” Hij had natuurlijk geen idee dat mijn jazzliefhebberij zich beperkt tot een deuntje op de achtergrond, terwijl ik de huiskamer rondga met de stofzuiger. “Tja, eh, zo veel natuurlijk…” loog ik al iets minder enthousiast. “Ik wil namen,” zei hij, “ik ben echt heel benieuwd! Als je er een paar móét noemen…” O nee toch. Kón ik er maar een paar noemen. “Nou ehm, Miles.. eh.. Miles Davis?” hakkelde ik terwijl ik hem schuldbewust aankeek. “Hm, o-keeee…. Nog meer?” Ik bleef hakkelen en hij had me al snel door.

“Miles Davis? Goh,” zei hij sceptisch. “Kom op, zeg. Dat is hetzelfde als een fervent popliefhebber vragen naar zijn favoriete artiest en dat diegene dan niet verder komt dan Madonna.” Ik was door de mand gevallen en excuseerde me om zo snel mogelijk naar de wc te vluchten. Voor hetzelfde geld zou hij nog naar mijn favoriete nummers vragen. Dan is ‘Die ene met die trompet’ ook zo wat.


Michelle Bakker (29) woont in Amsterdam en werkt fulltime op de redactie van VIVA.

mies@viva.nl

Instagram: michelle.bakker
Twitter: @michellebakker

Lees ook Michelle’s eerdere blogs:

Bungalup
De kanariegele bank
Drama op de spoedkliniek
Karaoke
Barman
Krols
Gourmetten
Tepels & tape
Telefoonleed
Ziek
Polderglamour
Bril
De partyfotograaf
Halloween is verschrikkelijk
De Negen Straatjes
BN’ers
Playboy
Oplapdag (deel II)
Oplapdag (deel I)
Dokter Jochem
Staat je goed
Chill
Tramtrauma
Koken is kut

Lowlands
Kerrrmis
Steppen

Op de camping

Tinder
Erik
Wildplassen
Erotische massage
Brombeer
In de schijnwerpers
Krabpaal
Het verschrikkelijke leed dat zeroes mode heet
Waarom 30 worden helemaal niet erg is