Blog Michelle: Polderglamour

Polderglamour

Onlangs liet ik mij, ondanks anders voorgenomen en dankzij een glas wijn of drie, overhalen naar een première in de stad te gaan. De beslissing viel vrij last minute dus was het een noodzaak dat mijn premièrepartner en ik zo snel mogelijk een diepvriespizza in de oven zouden toveren terwijl we ons halsoverkop in avondkleding moesten schieten. Het vergt nog heel wat kunst: met één hand je nagellak op doen terwijl je met die ander de chorizo van je pizza probeert te plukken.

Nu draag ik zelden hakken en ben ik dus niet erg bedreven in een stilettorun, maar gezien onze tram al bijna kwam was enige haast niet overbodig. En dus hink-stap-sprong ik van de kledingkast naar de badkamer naar de keuken naar de -shit, panty kapot-  kledingkast en als laatste naar de kapstok.

Jas. Jas. Jas. Jas? Waar is mijn jas?

Ooooooooh no, al mijn goede jassen had ik twee dagen daarvoor weggebracht voor een jaarlijks stomerijbezoek. Ik had twee opties: ik kon naar de première zonder jas of in een ski-jas. Even twijfelde ik, maar toen ik het raam opendeed gaf de snijdende kou het antwoord. Jammer dan. Hooggehakt, een verse panty uit de verpakking en een gestoomde jurk, afgetopt met een centimeters dikke ski-jas. Michelle was klaar voor de première. (Die overigens niet op Alaska was, maar gewoon in Carré.)

De avond verliep precies zoals ik had verwacht: de rode loper lag uit en tout bekend Nederland leek opgetrommeld te zijn voor deze avond. Alle sterren (lucht)kusten mekaar drie keer, de champagne vloeide rijkelijk en de bitterballen vonden gretig afname.

Om middernacht werden alle aanwezigen de afterpartyzaal uitgeveegd en verzocht hun jassen op te halen. Ik stelde het moment zo lang mogelijk uit zodat ik er zeker van was dat mijn ski-jas-ensemble door zo min mogelijk gasten opgemerkt zou worden. Geheel incognito liep ik door de stromende regen naar de tramhalte.

De première was voorbij, de avond tot een einde. Dacht ik, ware het niet dat de gehele tramhalte -en daarna dus ook tram- gevuld was met gasten van de première. En daar stond ik dan, zeiknat geregend met mijn ski-jas over mijn jurk. In tram 10. Ik kon de afkeurende blikken niet ontwijken. Inderdaad, ik had natuurlijk de taxi kunnen nemen. Maar hé, sterk staaltje polderglamour, en dan ga je gewoon met het trammetje naar huis.


Michelle Bakker (29) woont in Amsterdam en werkt fulltime op de redactie van VIVA.

mies@viva.nl

Instagram: michelle.bakker
Twitter: @michellebakker

Lees ook Michelle’s eerdere blogs:

Bril
De partyfotograaf
Halloween is verschrikkelijk
De Negen Straatjes
BN’ers
Playboy
Oplapdag (deel II)
Oplapdag (deel I)
Dokter Jochem
Staat je goed
Chill
Tramtrauma
Koken is kut

Lowlands
Kerrrmis
Steppen

Op de camping

Tinder
Erik
Wildplassen
Erotische massage
Brombeer
In de schijnwerpers
Krabpaal
Het verschrikkelijke leed dat zeroes mode heet
Waarom 30 worden helemaal niet erg is