Blog Michelle: Steppen

Blog Michelle: Steppen

Vorige week was ik een week vrij en dit bleek een perfecte week om mijn gevreesde soloproject hoe-krijgen-we-Michelle-weer-op-de-rails concreet vorm te geven. Een soort van miniplan waarin opgestapelde voornemens van de laatste vier jaar tot uitvoering zouden komen. Denk daarbij aan weerzinwekkende ideeën als een dagje naar de Zweedse meubelgigant, m’n inmiddels drie meter hoge toren aan oud papier en glaswerk wegwerken, m’n muren voorzien van een VT wonen verantwoord kleurtje, mijn wekelijkse alcoholinname op z’n minst halveren, mijn bedtijd heroverwegen en, jawel, sporten.

Het afgelopen jaar had ik pertinent gefaald om naar de sportschool te gaan en toen ik mij realiseerde dat ik zelfs te lui was geweest om mijn abonnement op te zeggen, vond ik het genoeg. Ik Stond Op Van De Bank, reserveerde nog voor diezelfde week een lesje yoga op woensdag, pilates op donderdag en welja, waarom ook niet, steppen op vrijdag.

Yoga is mij niet geheel onbekend. Sterker nog, op m’n kop staan lukt me nog niet, maar ik ken de zonnegroet en als kattenmens vind ik mezelf helemaal niet zo slecht in de downward dog. En natuurlijk altijd netjes namasté aan het einde hè, zij het half binnensmonds – het heeft toch iets ongemakkelijks. Toen de les pilates de dag daarna ook niet tegenviel, was mijn hervonden sportmotivatie compleet en fietste ik met een grote grijns naar huis. Hoe moeilijk kon dat steppen morgen nog zijn? Ik was on fire!

De step-instructrice leek die vrijdag zo opgewekt dat haar wenkbrauwen ter hoogte van haar kruin zaten en haar mondhoeken tegen haar oren drukten. Een soort Emile Ratelband op speed. Die zojuist heel goede sex had gehad. En de jackpot had gewonnen. Ze had zo’n headsetje op die ik nog ken uit de aerobicvideo’s van Jane Fonda, waarbij het microfoontje zo hard tegen haar mond drukte dat elk woord afgesloten werd met een scheetgeluid.

“WIEUWWWW! OKÉ DAMES, OP! DIE! STEP! WE BEGINNEN MET DE BASIS – LINKS, RECHTS, LINKS, RECHTS. WOOOOOEEEEEEWWW! WAT GOED DAT JULLIE ER ALLEMAAL ZIJN! HEBBEN JULLIE ER WEER ZIN IIIIIIIIN? NOU, IKKE WEL! ZIJN ER OOK BEGINNERS IN DE ZAAL? BEGINNERS HALLOOOOO?!”

Moet dit? Nou ja, oké dan, en ik stak mijn hand op.

“JA, DAAR IN HET GEEL! OKE DAMES! IN-HET-GEEL IS EEN BEGINNER! WELKOOOOOOM IN-HET-GEEHEEL! WIEEEUWWWW!!!”

En toen begon de lijdensweg. Ik bleek lichamelijk namelijk compleet step-incompetent. Terwijl iedereen moeiteloos voor-achter-links-rechts, rechtsrechtsrechts, voor-achter, achter-achter-zij-sluit-achter-zij-zij-voor-links meedeed, verbaasde ik mij over mijn complete gebrek aan coördinatie. Alles ging tegen de richting in en meer dan eens stootte ik tegen mijn buurvrouwen aan. Twee types die ik beiden verdacht van een glansrijke modellencarrière. Ze deden de routine foutloos mee, leken er geen druppel meer van te zweten en keken zelfs een beetje verveeld.

“KOM OP IN-HET-GEEL! JE MOET NOG EVEN INKOMEN HÈÈÈ? BLIIIJJJJJVEN KIJKEN! ZIJ-ZIJ-ZIJ EN KORT EN LAAAAANG! EN KORT, EN LAAAANG! WIEEUWWWWW! WAT GAAAAAAN WE LEKKER DAMEEEES!”

Wat gaan we lekker, m’n hol. Ik voelde me diep ongelukkig en concludeerde dat er geen tussentijdse wegsluipmogelijkheid was bij mevrouw Ratelbands drillkamp. Na een tergend uur waarin er vooral persoonlijke records aan transpireren en gêneren waren verbroken kroop ik met m’n tong over de vloer naar mijn waterflesje. Terwijl ik deze in één keer leeg goot hoorde ik de twee modellen tegen elkaar fluisteren. “Ga je mee bootcampen? Sorry hoor, maar dit was voor mij echt een warming-upje.”

Michelle op de rails, ja. Michelle op de step, never. Wieeeeuuuww.


Michelle Bakker (29) woont in Amsterdam en werkt fulltime op de redactie van VIVA.

mies@viva.nl

Instagram: michelle.bakker
Twitter: @michellebakker

Lees ook Michelle’s eerdere blogs:

Op de camping
Tinder
Erik
Wildplassen
Erotische massage
Brombeer
In de schijnwerpers
Krabpaal
Het verschrikkelijke leed dat zeroes mode heet
Waarom 30 worden helemaal niet erg is