In mijn blote nakie

In mijn schattige babyroze badjas met vrouwelijke olifantjes loop ik de thermen binnen. Hoe lekker ik het ook vind, de sauna, het blijft onwennig om mijn badjas aan de wilgen te hangen en in mijn ‘blote nakie’ te bivakkeren, tussen al het andere naakt.

Het naakt dat ik niet wil zien. Of juist wel. Maar meestal niet. Met zijn allen naakt in een bubbelbad; best gek. En ja, soms loer ik net even te lang naar de penis van mijn buurman. Ik vind ze fascinerend, piemels. En ik kijk soms net te lang naar de jaloersmakende borsten van de vrouw die tegenover me zit.

Vanochtend, toen ik mezelf nog even vanuit elke bedenkbare hoek in de spiegel bekeek, dacht ik nog dat mijn kleine cupmaat goed past bij mijn lichaam en ik helemaal geen grote borsten zou willen. Nou, nu wil ik ze dus wel. En wel die van mijn overbuurvrouw.

Mijn vriend niet. Die wil niet de borsten van mijn overbuurvrouw. Hij wil mijn borsten. Mij helemaal. Althans, dat zegt hij. En voor het eerst geloof ik het ook echt. Dat een man mij helemaal wil. Met al mijn tekortkomingen, inclusief mijn cupje A. Niet dat een cupje A een tekortkoming is. Nee, zeker niet.

Mooi is dat. Liefde. Wederzijdse liefde. Ik stap dan ook trots het bubbelbad uit, met mijn borsten die lijken op citroentjes, of misschien limoentjes, naar voren. Zoals ook de buurman trots zijn tampeloeris aan de ‘saunawereld’ laat zien.

Toch raar; de sauna.

Beeld: thinkstock