Mijn vriend de alcoholist

alcoholist

Ik weet nog precies wanneer hij mij de eerste keer sloeg. We hadden een feestje en bij thuiskomt confronteerde ik hem met zijn drinkgedrag. Hij drinkt altijd teveel. Bier is zijn beste vriend en ik had er genoeg van. Het moest stoppen, want een volwassen vent kan zich niet elk weekend gedragen als een baldadig klein kind.Toen ik er wat van zei, kwam zijn vuist nog in mijn gezicht terecht voordat ik kon vertellen dat ik me zorgen om hem maakte. Ik sloot mezelf op in de badkamer en wachtte totdat hij in bed ging liggen. De volgende ochtend deed hij alsof zijn neus bloedde terwijl ik met een pak erwtjes tegen mijn wang aan tafel zat.

Daarna ging het wekenlang goed, maar ik durfde niets meer te zeggen over zijn alcoholinname. Ik voelde me een laffe trut. Ik was bang voor een zelfde confrontatie dus besloot het voor lief te nemen. Maar toen begon hij ook doordeweeks steeds steviger te drinken. De situatie werd er alleen maar slechter op, want je bent bang, boos en bezorgd tegelijkertijd. Je houdt van iemand en ook al doet diegene je pijn, je wilt niet dat hij er aan een dergelijke verslaving onderdoor gaat. Daarom besloot ik het onderwerp ‘alcoholist’ opnieuw aan te snijden.

Op het moment dat ik met hem wilde praten, had hij al dusdanig veel gedronken dat een normaal gesprek eigenlijk niet meer mogelijk was. Perfecte timing van mijn kant. Dit keer werd mijn keel dichtgedrukt totdat ik bijna bewusteloos raakte. Hij moet de wanhoop in mijn ogen hebben gezien, want plotseling stopte hij met knijpen en barstte hij in huilen uit. Hij heeft me gesmeekt bij hem te blijven en beloofde dat hij er wat aan zou gaan doen. Ik zou hem helpen.

En ik heb het echt geprobeerd. Er was geen druppel alcohol meer in huis en feestjes werden gemeden. Ik zorgde voor leuke afleiding en even ging het goed. Helaas kon ik hem niet 24/7 in de gaten houden en bleek hij bij vrienden thuis zijn oude gewoontes langzaam weer op te pakken. Toen ik ernaar vroeg heeft hij me alle hoeken van de kamer laten zien. ’s Nachts heb ik mijn spullen gepakt.

Hij heeft me gesmeekt en gebeden om terug te komen maar ik vertik het. Ik merk dat ik er best nuchter onder ben, maar ergens voelt het alsof ik hem in de steek heb gelaten. Dat ik harder voor ons had moeten vechten. Voor nu ben ik alleen blij dat hij mij niet meer als boksbal kan gebruiken.

Beeld: CC: Guy Renard

Viva Ongecensureerd is het anonieme account waarmee Viva-bloggers blogs schrijven die ze liever niet plaatsen onder hun eigen naam. Elke week vind je op deze plek een onthullend blog, geschreven door één van de bloggers. Wie welk stukje heeft geschreven, blijft geheim…