Mooi prinsesje

Bekentenis: ik word best graag mooi gevonden. ‘Best’ mag je trouwens schrappen. Ik word graag mooi gevonden. Door anderen en het liefst ook nog door mezelf. Ik zou liegen als ik zei dat het niet zo was. Het klinkt super ijdel, oppervlakkig en een tikkeltje onzeker.

Waarom volg ik Doutzen?
Op Facebook volg ik lifestyleblogs, die regelmatig met wetenswaardigheden of nieuwtjes op de proppen komen, waarbij uitzonderlijk mooie vrouwen schitteren in foto’s en filmpjes. Dat unieke soort vrouwen dat we topmodellen noemen. Ik zou nooit, maar dan ook nooit model willen zijn. Maar waarom raak ik zo geïntrigeerd door ze? Waarom volg ik Doutzen op Instagram? Waarom heb ik de pagina van Victoria’s Secret geliked? Sterker nog: draag ik de lingerie van Victoria’s Secret echt uitsluitend vanwege het draagcomfort en de designs?

Geen modellenmaatje
Elke maand ben ik in mijn favoriete beautysalon, ik bezoek mijn favoriete kledingzaak nog vaker, terwijl ik toch niet weinig in mijn kledingkast heb hangen (ook al lijkt dat soms wel). Zelden stap ik zonder make-up op naar buiten, al is het maar een laagje mascara. Het is dat ik zo ongelofelijk veel van lekker eten houd, maar anders was ik vast voor een modellenmaatje gegaan.

Harde wereld
Rationeel weet ik heus wel dat het echt allemaal niet om het uiterlijk gaat. De reden dat ik geen model zou willen zijn – als ik er de looks voor zou hebben – is omdat de industrie me verschrikkelijk lijkt. Een harde wereld waarin je logischerwijs keihard op je uiterlijk wordt afgerekend, waar mensen je vertellen hoe je moet eten en hoe je moet bewegen of kijken zodat anderen je ‘mooi’ vinden. Are you kidding me? Het is al erg genoeg dat ik mezelf beoordeel als ik voor de spiegel sta, daar ga ik niet mijn carrière van maken. Ergens vind ik het een afschuwelijk idee als mensen puur en alleen naar mijn uiterlijk kijken.

Wat maakt jou tot wie je bent?
Als weerbaarheidstrainer werk ik veel met kinderen. Ik probeer ze hun eigen krachten en talenten te laten zien, samen te ontdekken wie ze zijn. Het is mooi om te zien hoe ze groeien in hun ontwikkeling en steeds meer zelfvertrouwen krijgen. Dagelijks ben ik bezig met de vraag: ‘wat maakt jou tot wie je bent?’ Dat is niet zo oppervlakkig als je uiterlijk of met wie je vrienden bent. Het gaat om wat je doet, welke normen je erop nahoudt, wat je belangrijk vindt, welke keuzes je maakt. Jezelf zijn is je allergrootste goed.

Wat doet uiterlijk ertoe?
Ik vind andere volwassenen dan ook reuze aantrekkelijk als ze een opmerkelijke eigen persoonlijkheid hebben, met bijzondere karaktertrekjes, hebben nagedacht over hun rol, welke betekenis ze willen geven aan hun leven. Wat doet uiterlijk er dan toe? Heel eerlijk ben ik ook niet kritisch op het uiterlijk van anderen. Zeker niet als ik iemand aardig of charmant vind. Gelukkig word ik ook steeds minder kritisch op mijn eigen voorkomen. De voordelen van ouder worden denk ik.

Vrouw zijn
Het helemaal loslaten is me nog niet gelukt. Ik vraag me af of ik hiermee een uitzondering ben. Hoort een beetje silliness niet bij vrouw zijn? Tuurlijk, wij vrouwen willen gewaardeerd worden om wie we zijn en waartoe we in staat zijn. Maar waarom voelt het zo goed om zijn ‘mooie prinsesje’ genoemd te worden? Waarom is het zo lekker te kunnen passen in dat geweldige jurkje? We zijn allemaal mensen, maar soms mogen we ons best (langdurig) overgeven aan onze uiterlijke verzorging, ons onderdompelen in schoonheid of wat het ook is waardoor we ons extra vrouw voelen. Want ook dat hoort nu eenmaal bij mij.

Sterktes, zwaktes èn silliness.

© Beeld: Chantal Straver