Blog Daisy: De muts van Truus

De must van Truus

Strompelend maak ik mijn entree, stoot wat populaire pubers om met mijn veel te grote tas en zoek naar een perfecte plek in de muffe trein – een plek waar nog niemand zit – En die is niet te vinden.

Ik plof naast vier oudere dames neer. Vriendinnen, blijkt. Witte haren schitteren in de ochtendzon, verrimpelde handen op oma-handtasjes en gelach. Zoals oma’s lachen; te hard.
Ik heb een zwak voor oudere mensen, dus de ‘kunnen jullie even één minuut je bek dichthouden’-blik houd ik voor me.

Zonnebril én paraplu
Lenie is de hipste van het stel en had geen idee wat ze vanmorgen aan moest trekken. Ze besloot dan ook een zonnebril én een paraplu mee te nemen. De malle meid.

Na wat geklets over het weer en dat het allemaal zo lastig is, het weer, merken de dames op dat Truus stilzwijgend door het vette raampje tuurt.

“Truus?”

Regenmutsje
Na een paar seconde biecht Truus zichtbaar opgelucht op – het zat haar flink dwars – dat ze een ‘regenmutsje’ bij haar heeft. En dus niet zo hip is als Lenie die een zonnebril én een paraplu heeft meegenomen.

Lenie, de harde tante, zegt dat ze echt niet naast Truus gaat lopen als Truus zo’n ouderwets ‘regenmutsje’ opzet.

Op aandringen van de meiden laat Truus haar muts zien.
“Och, meid, deze is toch enig”, roept Wilma enthousiast terwijl ze kijkt naar het verfrommelde donkerblauwe ding dat Truus uit haar bordeauxrode oma-handtas haalt.

“Ja, toch?” vraagt Truus ietwat onzeker en vertelt daarna dat ze het veel te dure kreng gekocht heeft bij het Textielmuseum in Tilburg.
En dan is Lenie ook om.

Wedden dat Lenie volgende week met een regenmutsje in de trein zit?

CC foto: Feans

Lees hier meer blogs van Daisy