Naakt in eigen huis

Uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen dat mijn achterburen graag bij anderen naar binnen spieden. Vanuit hun eigen huis, in het donker, met een verrekijker.

Thuis loop ik graag naakt rond. Dat doe ik al jaren. Niet de hele dag, maar wel als ik ‘s ochtends opsta en ik wil naar de douche of als ik midden in de nacht een glas water wil drinken in de keuken. Zolang het niet koud is, ben ik niet zo moeilijk. Ik heb toch al een hekel aan pantoffels en badjassen.

Bloot voor het open raam
Nu is er in onze bouwval, zonder douche, ook geen ruimte om ‘preuts’ te doen. De enige kraan die we hebben is te vinden in de keuken, bij een groot raam, waar nog geen luxaflex voor hangt. Het is dus weleens gebeurd dat ik daar in mijn nakie met een washandje in de weer was. En ook dat ik me in onze slaapkamer omkleedde en mijn vriend zei: “Je weet wel dat je voor het open raam staat, hè?” Ja, als je al niet je blote zelf mag zijn in je eigen huis. Dus ik haalde lachend mijn schouders op. “So what? Zolang niemand het maar op Youtube zet.”

Tijd voor gluren
Dat was dus nog voordat ik wist dat er mensen bewust hele dagen met verrekijkers (en misschien ook wel nachtkijkers en warmtekijkers) naar binnen gluren. Om letterlijk te zien hoe lang ik voor de televisie zit, wat ik precies eet en hoe laat ik al dan wel niet opsta. Of hoe mijn buurman dat doet. En denk maar niet dat ik dat denk omdat mensen dat vast heel interessant zouden vinden. Nee, ik denk dat, omdat de achterbuurvrouw dat zelf rustig vertelt aan buurtgenoten. Dat ze een verrekijker gebruikt en ook nog wat haar bevindingen zijn. Het is een feit, de waarheid. Er zijn mensen die dat blijkbaar een plezierige bezigheid vinden, daar tijd voor vrij maken en zich er vooral niet voor schamen.

Exhibitionistisch
Maar als je denkt dat ik na deze kennis mezelf verstop in een badjas en met een handdoek om van kleding wissel, heb je het mis! Mooi niet. Het ene oor in, het andere oor uit. En echt niet omdat ik exhibitionistisch ben. Hallo zeg, het is niet alsof ik voor het raam aan het poseren ben. Maar omdat ik mijn gewoonten niet door raar gedrag van anderen wil aanpassen. Zeker niet in mijn eigen huis!

Buiten is niet binnen
Toch had ik het laatst met mijn naaste buurman over het gebruik van ons dakterras dadelijk, dat er nu nogal kaal uitziet. “Ik denk dat ik daar wel lekker kan zonnen.” “Oh ja?” vroeg de buurman vermakelijk, “ik heb ook nog wel een spiegeltje op een uitschuifbaar latje. Kan ik die mooi inzetten.” Hoe grappig hij dat ook bedoelde, dat zet wel te denken. Buiten is niet binnen. Dus ik denk dat we wat heel grote plantenpotten gaan aanschaffen voor op het dakterras.

Je weet wel, om de pottenkijkers een beetje te weren.

© Beeld: Chantal Straver