Nesteldrang: alles moet weg!

nesteldrang

Dagboek van een zwangere vrouw: week 33

Het slaat ineens toe: de nesteldrang. Alles moet schoon: ook de rolgordijnen. Als ik eh… tenminste zou weten hoe dat zou moeten. Ik ben namelijk niet zo goed in echt poetsen. Stofzuigen, stoffen, dweilen, schrobben, ja dat kan ik allemaal wel. Verder… nee. Dus toen ik hoorde van mijn schoonzus (die dat soort dingen wel allemaal weet) dat je een vloerkleed schoon krijgt door het omgekeerd in de sneeuw te leggen, ging ik dat ook meteen uitvoeren. In 2010. Ja, toen lag er wel sneeuw. Het resultaat was om te huilen. De sneeuw bijna gesmolten, mijn echtgenoot een verdraaide knie en het tapijt nog altijd vies.

Ik had toen sowieso last van absurde nesteldrang. Ik wilde zelfs het behang gaan wassen en lag met een tandenborstel op de grond om de onderkant van de keukenkastjes te poetsen. Met 39 weken dan hè? Mijn huis is sindsdien nooit meer zo schoon geweest. Bij de tweede zwangerschap heb ik voor de vorm wel wat met een poetsdoek in het rond gelopen en de gordijnen een keer gewassen, maar dat was het dan ook wel.

Het is nu anders. Eigenlijk kun je het niet eens nesteldrang noemen. Ja, het moet schoon, ja, ook de hondenmand moet in de wasmachine, maar dat is absoluut niet het allerbelangrijkste. Ik denk dat ik eerder last heb van een leeg nestsyndroom. Om te kunnen poetsen moet het namelijk opgeruimd zijn. Of gewoon leeg. Nu sta ik hyperventilerend in het rond te kijken. Zo veel spullen, zo veel troep…

Als ik alleen al kijk naar het aanrecht moet ik bijna huilen. Flessen, spenen, speldjes, een bakje met te lijmen kleine prullen (magneetjes, houten theekopjes zonder oor), pennen, de jaarplanning van de basisschool, een verdwaald geboortekaartje, twee garantiebewijzen, een autootje… en dan heb ik het dus nog niet gehad over de spullen die daadwerkelijk in een keuken horen, zoals pollepels en een broodrooster.

Het is ook mijn eigen schuld. Ik heb van alles veel. Ik ben een verzamelaar. Nogal van het kansloze soort, dat wel. Op mijn twaalfde spaarde ik bijvoorbeeld folders. Nu heb ik veel boeken, veel speelgoed, veel tijdschriften om nog te lezen, veel kleren enzovoort. Het was op zich misschien ook een goed idee geweest om een minimalistische man te trouwen, in plaats van een vent die net zo min iets weg kan gooien en zelfs zijn zwembroek uit zijn puberteit wil bewaren.

Het ergste is dat ik weliswaar een chaoot ben, maar dat ik eigenlijk van orde houd. Dus heb ik nu een schema gemaakt om zowel rust in mijn huis als in mijn hoofd te krijgen. Kringloop, speelgoedbank en alle andere goede initiatieven (die ik nog even op moet zoeken) die blij zijn met mijn kleren, boeken en verschillende serviezen… here I come. Nu alleen nog beginnen.