Niet voor de poes!

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen: ik heb géén vibrator. Althans, ik had er geen. Tot voor kort behoorde ik bij de 49% van de vrouwen die niet zo’n ding standaard op/in het nachtkastje had liggen. Ik weet het, niet echt ‘Viva’, maar het is zoals het is. Ik heb er domweg nooit behoefte aan gehad.

Verwenpakket
Maar goed, daar kwam dus verandering in toen ik meedeed aan een wedstrijd en een heus “dierendagpakket” won met daarin naast wat leuke aankleding ook een knalroze speeltje voor de mijn poes. En tja, als je eenmaal iets in huis hebt, moet je het ook uitproberen toch? Mijn nieuwsgierigheid won het uiteindelijk van mijn gêne en ik besloot dat één ‘proefritje’ geen kwaad kon. Het werd een verdomd kort ritje kan ik je vertellen.

Zonder rijbewijs
Sowieso zitten er meer standen op dat ding dan dat mijn auto versnellingen heeft. Even twijfel of ik hier ook een rijbewijs voor nodig heb, maar aangezien ik geen tegenliggers verwacht, durf ik het wel aan om de gok te wagen.

Ik ga op bed liggen en trek de lakens over me heen (stel je voor…) en stuur het apparaat langzaam de goede kant op. Ik ben niet giechelig maar ook verre van opgewonden. Voorzichtig laat ik de roze stormram een paar keer kloppen aan de poort, maar mijn lippen blijven gesloten. Dit gaat zo niet werken, denk ik bij mezelf, het is net als bij koud watervrees, je kunt het beste maar in één keer door gaan. Niet nadenken, penetreren!

Standje laat maar zitten
Daar lig ik dan. En nu? Oh ja, er zitten standen op. Voorzichtig probeer ik de verschillende standen uit. Van licht gezoem tot aan het geluid van een traumahelikopter klinkt er van onder het laken vandaan. Ik maak wat obligate ‘heen en weer’ bewegingen, waarbij ik eerder het idee heb dat ik aan het flossen ben dan dat ik mezelf probeer te bevredigen.

Ik spreek mezelf vermanend toe en probeer de knop om te zetten. Zowel mentaal als op het apparaat zelf. Ik schakel door naar standje 7. De vibrator begint geluiden te maken alsof hij een auto is die klaarstaat om bij een straatrace als eerste weg te trekken bij het stoplicht. Hinggggg, Hinggggg… mijn stoplicht springt acuut op rood.

Ik heb het geprobeerd, maar het is dus echt niks voor mij. Normaal gesproken ben ik best een thrillseeker, maar hier krijg ik alleen maar rillingen van.

Levenslustig type
Het is niet zo dat ik niet van het masturberen ben hoor, in tegendeel. Ik weet heel goed wat ik lekker vind. Nee, het zit hem het meer in de levenloosheid van dat koude stukje staal. Ik heb me laten vertellen dat Cleopatra één van de eerste vibrators had en dat dit een container was gevuld met zoemende bijen erin. Je kunt zeggen wat je wil, maar daar zat tenminste wel nog een beetje leven in. Ja, verdomd. Dat is wat ik mis: Leven! Dan toch liever maar het ouderwetse natte vingerwerk.

Mijn nieuwe roze vriend (of laten we hem ‘vage kennis’ noemen) zit inmiddels weer in de doos. Ik ben te preuts om hem op Marktplaats te zetten, stel je voor wie er voor aan de deur komt. Maar wat moet ik er dan mee?

Mmmm… ik bewaar hem wel tot volgend jaar, gebruik ik hem als Moederdagcadeau. Maak ik mams gewoon wijs dat het een nieuw model staafmixer is van Alessi, weet zij veel. En hé, wie weet beleeft ze daardoor nog wel een culinair hoogtepunt!

Beeldmateriaal: Twicepix