Nieuw voor Nynke: Plannen

“Kinderen? Het is gewoon een kwestie van goed plannen.” Hoe vaak mensen dat wel niet tegen me gezegd hebben. Ik zou er graag iets aan willen toevoegen. Een kind is een kwestie van alles goed plannen en vervolgens niet janken wanneer de planning totaal in het honderd loopt. Daar ben ik inmiddels wel achter: je kunt van alles willen, maar vooral in die eerste weken bepaalt het kind het ritme. Zo heb ik al twee keer over straat gehold met een krijsend kind in de wagen, omdat ik dacht dat ik nog wel even een flink stuk kon wandelen voordat Janne weer aan de tiet zou moeten.

Nee dus. Want op die dagen wil ze ineens een uur eerder al aan de tiet.

Vandaar dat ik ook al twee keer op een bankje in het park heb zitten voeden, en op een parkeerplek nabij Venlo. Ik ben sowieso een stuk soepeler geworden in het tonen van mijn tepels aan visite. Wat kan mij het ook schelen: als mijn kind honger heeft, kan mijn planning de prullenbak in.

‘Ik sus mezelf met het idee dat het overmacht is. Ik ben een verse moeder. Ik weet nog niks’

Zo moet ik tegenwoordig eigenlijk ook een week eerder dan normaal beginnen met deze column. Want mijn kind is nogal wakker en actief. Dus op momenten dat ik denk dat ik even kan tikken, is zij meestal nét uitgekeken op haar knuffels en haar speeldoosje. En wil ze het liefst meekijken met wat ik aan het doen ben. En dus hang ik tegenwoordig de was op met een schaterlachende baby naast me (geen idee wat ze daar zo leuk aan vindt), kook ik met de baby op gepaste afstand in het wipstoeltje (en sta ik aan haar uit te leggen wat ik aan het koken ben alsof het godbetert 24Kitchen is) en loop ik regelmatig rondjes door het huis alsof ik de makelaar ben (‘en hier is jouw slaapkamer, en hier is de badkamer, en hier is onze boekenkast…’) omdat ze gewoon nogal graag om zich heen kijkt.

Allemaal momenten waarop ik echt niet kan tikken.

En is dat erg? Ja, het is onhandig voor de redactie als ik weer eens te laat iets inlever. Maar ik sus mezelf met het idee dat het overmacht is. Ik ben een verse moeder. Ik weet nog niks. Ik denk dat er nog heel veel kan, en ik moet zelf er nog achter komen dat dit niet het geval is. Dat een dag waarop we allebei zijn gewassen en iets in de maag hebben, al een topdag is. Dat alles wat er naast het slapen, eten en luiers verschonen nog bijkomt, pure winst is. Een rondje gelopen? Fantastisch! Een afwas gedaan? Ongelooflijk! Boodschappen gedaan? De vlag kan uit!

En dus tik ik dit stukje met mijn kind naast me. Wanneer ze niet in gesprek is met de kussens op de bank (ik heb ook geen idee wat daar zo leuk aan is), kriebel ik over haar buik en zingen we samen ‘Cecilia’ van Simon en Garfunkel en moeten we allebei heel hard lachen.

500 woorden getikt! Kan iemand even gebak halen?


Om de week blogt journalist en schrijfster Nynke de Jong (31) voor VIVA Mama. Ze woont samen met Tom en is onlangs bevallen van dochter Janne.

Lees ook:

Nieuw voor Nynke: Weten dat je een kind wilt
Nieuw voor Nynke: De dromen van een zwangere
Nieuw voor Nynke: Wondertjes en onderkantjes
Nieuw voor Nynke: Mijn leven als hond
Nieuw voor Nynke: Voor Janne