Noah: ‘Wat Ilse met mij doet, is bizar. Ik denk de hele dag aan haar’

column Noah

Na een pijnlijke break-up besluit Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn leven als single.

Het is al zes dagen geleden dat Buzzy, de hond van Ilse, door de dierenarts is geopereerd en nog steeds heb ik niks gehoord van mijn nieuwe liefde. Buzzy’s opgevreten stressbal is dan wel verwijderd, maar in mijn maag hoopt mijn stress zich op tot ongezonde proporties. Waarom laat Ilse niks van zich horen? ‘Wat vind jij?’ vraag ik aan Ties via een videocall. Ik weet dat veel vrouwen over relatieperikelen met elkaar praten, maar zelf vraag ik zelden de mening van een ander over dit soort zaken. Zelfs mijn grootste crises met Lieke hield ik voor me. Met Ilse voelt alles anders. Als zij me morgen zou vragen om een ring en een huwelijk, zou ik het doen. Een oude schoolvriend trouwde ooit al na twee maanden met zijn nieuwe liefde. ‘Samen is meer dan de som der delen’, stond er op de trouwkaart. Het was pats-boem true love. Ik vond het mooi. Je komt iemand tegen en beslist: dit is mijn vrouw. Ze gaven bijna licht, die dag op het gemeentehuis. Twee jaar later gingen ze scheiden. Ze verschilden te veel van elkaar, vond zij. Nog steeds lost hij de kosten voor de bruiloft af.  Het gekke is dat ik het er voor Ilse allemaal voor over zou hebben. Je weet toch nooit hoelang een relatie duurt?

‘De eerste keer dat we seks hadden, was magie.’

Het kan na een maand klappen, maar ook na twintig jaar. Wat Ilse met mij doet, is bizar. Ik denk de hele dag aan haar. Haar sproeten. Haar witte nagelranden. Het frizzy haar. De eeuwige lattes. De eerste keer dat we seks hadden, was magie. Ik voelde me als een slang die verveld was, zo uit mijn oude huid gekropen. In mijn laptoptas zitten nog drie ansichtkaarten. Ik kocht er vijf, allemaal met een mooie foto erop. Twee stuurde ik er al naar Ilse, met een tekst die ik nooit had kunnen verzinnen voor welke ex dan ook. Van Ilse kreeg ik een chocoladehart. Ze had het zelf gesmolten van een paar repen en er met M&M’s onze voorletters in gedrukt. Het emotioneerde me zo dat ze dat hart in haar kleine keuken voor mij had staan knutselen, dat ik het niet op durf te eten – alsof ik daarmee onze liefde voor elkaar laat afbrokkelen. ‘Jij bent een hopeloze romanticus,’ grinnikt Ties die me nog nooit zo heeft gezien. ‘Zo te horen is Ilse een vrouw met een eigen leven. Dan werkt het het beste om haar niet te pushen.’ Ik knik en denk aan de kaarten. Deze week maar niet. In de keuken maak ik koffie en open een kastje. Ik trek er een doos Toffifee uit. Het chocoladehart ligt ernaast, uitgelopen in het folie, half gesmolten door de hitte die boven de afzuigkap omhoog kringelt.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-18. Dit nummer ligt t/m 5 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «