Noah: ‘Wat is dan wel jouw type?’ ‘Jij.’ Het is eruit voor ik het weet

noah

Na een pijnlijke break-up besluit Noah (32, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn nieuwe leven als single.

Voor de tweede keer ben ik in het café waar ik met Saskia afsprak. Tussen Saskia en mij werd het niets, ik vond haar veel te onzeker en haar ballast was pittig, maar wat me trok aan onze mislukte date was Jeanette, de serveerster met de heerlijk volle kont in de alwéér iets te strakke jeans. Ze gaf me net haar naam en ik flirtte met haar. Zou ze het erom doen, die broek, of is ze gewoon aangekomen en wil ze geen andere kopen? Ik vind het megasexy. Net als alles aan haar. Haar hese stem. De donkere paardenstaart die zwiept als ze door de zaak loopt.
‘Die dame waarmee je vorige week was, komt hier zeker drie keer per maand. Telkens met een andere date, maar niemand blijft plakken.’
‘Ze was ook niet mijn type.’ Ik lach hardop. Jeanette ook. Wat is haar gebit prachtig. Kleine witte tanden die perfect passen bij de vorm van haar gezicht.

‘Wat is dan wel jouw type?’

‘Jij.’ Het is eruit voor ik het weet. Ik voel mijn wangen gloeien. Hoe gênant.
Jeanette glimlacht en houdt haar hoofd schuin. Dan loopt ze terug naar de bar waar een oudere dame wacht die nu vraagt om twee extra suikerklontjes.
Wanneer ik naar Jeanette knipoog, wendt ze haar blik af en vraagt een collega om in de spoelkeuken schone theelepels te halen. Zou Jeanette van lezen houden? Voor mijn werk neem ik vaak boeken mee naar huis zodat ik weet waarover ik praat bij mijn accounts. Samen lezen op mijn bank. Kop thee erbij. Dikke sokken aan.
Ik voel een gek gekietel in mijn kruis. Junior is aan het groeien. Een aangename warmte verspreidt zich in mijn liezen en dijen. Jeanette is een vrouw om eerst mee te nemen naar een restaurant. Ik zal haar vertellen hoe mooi ik haar vind. Hoe ik de eerste keer dat ik haar zag extatisch werd van haar blote enkel die onder haar omgekrulde broekspijp uit piepte. Jeanette is iemand om hand in hand mee te lopen. In de stad. Op het strand. In een bos waar we in een uitkijktoren klimmen en elkaar zoenen.
‘Ik vind je echt heel aantrekkelijk,’ zegt Jeanette als ik naar de bar loop en mijn portemonnee trek. Haar ogen zijn diepbruin. Zit er iets Indisch in? Iets Moluks? In mijn kruis neemt de actie weer toe. In mijn boxer klopt en bonkt het. Ik wil haar hand pakken. Haar telefoonnummer vragen. Een ring voor haar kopen. Of, om in Saskia’s terminologie te blijven: nu meteen naar Parijs rijden en haar kussen onder de Eiffeltoren.
Dan kijkt Jeanette me aan met een intense blik en laat me de brede ring zien met Maya-tekens erin. ‘Ik ben al zeven jaar getrouwd met de liefde van mijn leven. Ze heet Esther. En ik val niet op mannen.’
Ik staar beschaamd naar de enkel die ineens een heel gewone enkel is geworden. Wanneer ik geld neerleg voor de twee koppen koffie die ik dronk, krimpt Junior tot hij weer als een brave garnaal in mijn boxer krult.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-02. Dit nummer ligt t/m 14 januari  in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «