Noah: ‘Ik kus haar op haar kruin, en wieg haar voorzichtig’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Ties heeft nog steeds niet teruggebeld. Onderweg naar huis rijd ik naar zijn flat en bel aan. Mijn vriend doet niet open. Wanneer ik met een andere bewoner mee naar binnen glip en door de zwarte luxaflex voor het keukenraam gluur, is binnen alles donker. Een omgespoelde mok op het afdruiprek. Een verschrompelde tomaat in de vensterbank. Zo te zien is Ties al even niet thuis geweest.

Een kort moment bedenk ik dat ik dan wel in zijn huis kan bivakkeren nu Kirsten bij mij logeert. Het valt niet mee om weer samen te wonen met een vrouw, en dan ook nog mijn zus die zich behoorlijk vrij voelt. Gisteren liet ze onbeschaamd winden op de bank. Ze vond het zelf hilarisch, maar hield op met lachen toen ik haar schaaltje pepernoten afpakte.

Lees ook:
Noah: ‘Ik weet hoe ze kreunt, hijgt en hoe haar stem klinkt. Maar of Gitte echt aardig is?’

Vóórdat ik het huizenruil-idee serieus neem, voel ik me alweer schuldig. Waar hangt Ties toch uit? Tijdens het laatste stuk naar huis bel ik Gitte. ‘Heb je nog zin in morgen?’ ‘Ready as hell,’ lacht ze. ‘Lust je zoervleisj?’ Terwijl ik rotondes en zigzaggende fietsers trotseer, legt Gitte uit dat ze een gerecht wil fabriceren dat lijkt op hachee. Wanneer ik protesteer tegen het oorspronkelijke paardenvlees – sinds ik ooit met Liekes nichtje in de bruine ogen van een manegemerrie keek, eet ik dat niet meer – belooft ze rundvlees te kopen bij de biologische slager.

Kirsten loopt in haar ondergoed door mijn woonkamer. Even denk ik dat ze ondanks haar belofte dat niet te doen, toch mannelijk bezoek heeft gehad. Maar dan zie ik haar sportkleding over mijn vloer slingeren. ‘Ik heb een lesje gespind.’ Ze wiebelt op haar tenen als ze haar laatste sok uittrekt die kletsnat van het zweet is. ‘Volgens mij ben jij afgevallen,’ zeg ik. Mijn zus straalt. ‘Twee kilo. En ik heb er niets voor hoeven doen!’ ‘Ik denk dat het de rust is. Dat jouw lichaam zich reset en herstelt.’

Kirsten veegt haar kleding bij elkaar en stopt alles in de wasmachine. ‘Heb jij nog iets wat erbij kan?’ Ik schud mijn hoofd, maar stop op het laatste moment nog de keukendoek in de trommel. Totaal uit het niets klemt Kirsten zich als een aapje om me heen. Haar lichaam schokt en ik voel iets warms in mijn nek druppen. ‘Ik mis Ismaël zo.’ Ik sla mijn armen om haar heen, knuffel haar.

‘Liefdesverdriet: ik weet er alles van’

Het is een raar gezicht, mijn zus in enkel haar sportbeha en boxershort met tijgerprint tegen mij aangedrukt. Ik een kop groter, in een bespottelijk duur colbertjasje omdat ik vandaag een grote klant bezocht. ‘Ik wil hem nooit meer terug en het is écht goed zo,’ piept mijn zus verder. ‘Maar het doet zo’n pij-hijn.’ Het laatste woord komt er stotend uit. Ik kus haar op haar kruin, wieg haar voorzichtig, ook al is Kirsten twee jaar ouder. Dan zet ik haar onder de douche en bestel ik sushi en vier chocolademuffins voor ons tweetjes. Liefdesverdriet: ik weet er alles van.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-42. Dit nummer ligt t/m 20 oktober in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «