Noah: ‘In een ander leven had ik Carin honderd rozen gestuurd’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

‘Wat ben ik blij dat al dat oud en nieuw-gedoe is afgelopen. De gekleurde fluitpijlen en uiteenspattende lichtballen op tv, de klef geworden oliebollen op nieuwjaarsdag en de zogenaamd spontane recepties op Zoom waarbij ik met mijn collega’s achter een computerscherm proostte op het nieuwe jaar. Op kantoor droeg ik op deze dagen dassen en de dames glitterjurken, nu zat iedereen in zijn coronakloffie met een kop thee. Toen ik bij mijn moeder de kerstboel opruimde, ontdekte ik een oud en leeg wespennest op haar zolder. Om te voorkomen dat er komende lente een nieuwe zwerm intrekt, ga ik naar haar toe.

Als ik binnenkom, zie ik dat mijn moeders hoofd naar voren is gezakt. Haar kin raakt de fuchsiakleurige jurk die ze ooit met papa uitzocht. Ze heeft zich voor me opgedirkt. Terwijl ik koffie zet, denk ik opnieuw aan de foto die ik exact vijf seconden voor de jaarwisseling ontving. Een close-up van Carin, de vrouw van Stefan en Ties’ vriendin. Ze nam hem zelf, ik zag een stukje arm en op de achtergrond een beddensprei, drie glazen en een Magnum op het nachtkastje ernaast. Ze lachte. Ik bekeek haar gezicht, haar haren, haar bovenlijf en taille. Haar perfecte schouders en kleine biceps, prachtig getekend. Dat laatste komt vast door al het paardrijden.

Lees ook:
Noah: ‘Terwijl we aftellen, gaat mijn telefoon; wat een vreemd moment om te bellen’

Carin leek op bed te knielen. Ze was helemaal naakt – althans, de foto ging tot haar navel – en droeg enkel een oudroze beha met een dikke laag kant. Het is duidelijk dat Carins ondergoed niet van de Hema komt. ‘Wij gaan neukend het nieuwe jaar in. Kom jij ook?’ Ik las haar begeleidende tekst en moest gniffelen. Het idee was leuk. De dubbelzinnige tekst een open invitation. Mijn eerste ingeving die nacht was om een pikante selfie terug te sturen, maar ik deed het niet. Het voelde als flirten en dat zou misschien verwachtingen scheppen.

Met een mok koffie in mijn hand tik ik zacht op mijn moeders schouder. Pas na een paar keer wordt ze wakker. Ze kijkt verschrikt en daar schrik ik weer van. ‘Kom, ma. Ik breng je naar bed.’ Ze glimlacht en loopt met me mee. Ik rits haar jurk open en trek haar pantoffels uit. Ze is mager geworden. Hier moet ik het echt een keer met Kirsten over hebben. Nog even kijk ik naar haar vanuit de deuropening en zoek intussen de foto van Carin terug.

Wat is die vrouw buitengewoon verrukkelijk. En ik kan haar hebben, althans voor een nacht. Haar man vindt het prima en Ties stemt ermee in. Maar het vóélt gewoon niet goed. In een ander leven had ik Carin honderd rozen gestuurd en waarschijnlijk een draak van een gedicht voor haar geschreven. Carin moest eens weten hoe graag ik haar wil. Maar zoals het er nu voor staat, blijf ik van de vriendin van mijn maat af. Als ik weer in de auto stap, voel ik me eenzaam. Ik wil de stad in. Zuipen. Jagen. Wat nu?’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Dit verhaal komt uit VIVA-2021-02. Dit nummer ligt t/m 19 januari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «