Noah: ‘Kijk maar uit dat je geen mannelijke slet wordt,’ zegt mijn moeder’

door - op 31 januari 2020 in
noah
Na een pijnlijke break-up besluit Noah (32, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn nieuwe leven als single.

Mijn moeder vindt dat ik meer tijd moet nemen om te rouwen. Natuurlijk was ik verdrietig toen Lieke na een relatie van acht jaar zonder aankondiging vertrok. Boos. Teleurgesteld. Het voelde raar om niet meer te kunnen terugvallen op iemand die vertrouwd voelt. Het voelt rottig  als je iets ziet of denkt en weet dat de ander daar enorm om moet lachen en je elkaar dan geen linkje of foto stuurt. Lieke en ik appten elkaar onophoudelijk krantenartikelen of woordgrappen. Uiteten is ook zo wat. Met Ties en Menno bestel ik geen fles wijn in kaarslicht en deel ik zeker geen dessert. Zelf verwachtte ik minimaal een jaar ontregeld te zijn door onze break-up. Maar al na drie maanden had ik weer seks en nu, zeven maanden na Lieke, kan ik zeggen dat ik haar niet meer dagelijks mis. Mijn leven is veranderd. Minder luchtig en toch oppervlakkiger. Regelmatig word ik wakker naast een prachtige dame en dan voel ik me een lul. Lichamelijk bevredigd, maar geestelijk hol. Soms kijk ik terug op een leuke date met fijne seks. Maar er zijn ook dagen dat ik terug naar huis rij en denk dat ik mijn tijd heb verspild. Soms was het geil. Soms niet en heb ik een rotgevoel dat ik mijn lichaam heb vergeven aan iemand zonder ander doel dan spanning.

‘Acht sekspartners deze afgelopen zeven maanden voelen best oppervlakkig’

‘Kijk maar uit dat je geen mannelijke slet wordt,’ zegt mijn moeder. Ze bedoelt het goed, maar ze is van een andere generatie. Het gekke is dat ik haar begrijp. Ik weet niet of ik weer klaar ben voor een grote liefde, voor meer commitment en diepgang, maar acht sekspartners deze afgelopen zeven maanden voelen best oppervlakkig. Mijn zus appt. Ik druk op haar naam en bel haar terug. ‘Hai.’ Aan haar begroeting merk ik dat ze niet happy is. ‘Wazzup?’ Ze blijft stil. ‘Ismael weer,’ raad ik. Kirsten zwijgt nog steeds, maar ik voel dat ze knikt. ‘Wil je dat ik naar je toe kom?’ Een zachte nee. Ik vertel mijn zus over Sanne, mijn date die seks wilde in de vensterbank zodat haar overburen haar konden zien. Kirsten grinnikt. Het is banaal en Sanne verdient meer respect, maar voor nu is dat onbelangrijk. Aan het eind van ons gesprek lacht Kirsten weer. We spreken af om vrijdag samen te lunchen. Als we ophangen, app ik Sanne en vraag hoe het met haar gaat. Door de muren dreunt de ruzie van de buren. Het voelt als een wake-upcall. Ik ben dan wel single en misschien een oppervlakkige stud op dit moment: niet iedereen in een lange relatie is automatisch gelukkig.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-05. Dit nummer ligt t/m 4  februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «